Pokazywanie postów oznaczonych etykietą afront. Pokaż wszystkie posty
Wyga - wyga.co (2012)
Wyga
wyga.co
Embryo, 2012
3.5
Najbardziej niedoceniony przez rynek polski raper dokonuje rebrandingu i nagrywa solową płytę. Jan Wyga, wcześniej znany jako Jasiek, Gajdowicz Jan.
Niedoceniony, to i wkurwiony. A złość Jankowi służy. Przeładowany skrajnymi, negatywnymi emocjami track Wygi to albo track dobry, albo zajebisty. I to niezależnie od tego, czy to zwykła antysystemowa nawijka ("Konsument"), gadka o rap grze i sytuacji na rynku fonograficznym ("Nielegalne radio"), czy bardziej rozżalona niż wkurwiona konfrontacja dziecięcych marzeń z brutalną rzeczywistością ("Mama powtarzała zawsze"). W innej konwencji Gajdowicz z formą dryfuje to w górę, to w dół. Irytuje przede wszystkim powtarzalność tematów, zwłaszcza że Janek do tych niekończących się dyskusji nic nie wnosi (patrz: "Droga M.", czyli numer o marihuanie, w którym przedstawia ją jako swoją miłość). Całe szczęście, zdarza się Wydze zaskoczyć czymś oryginalnym, jak w przypadku utworu "Malkontent, choleryk i łgarz", gdzie świetne zwrotki dograł duet Dwa Sławy, który chyba najbardziej w łódzkim podziemiu zasługuje na wyjście na legal. Mam nadzieję, że dzięki tej płycie wypłynie. Tak jak wypłynął DJ Flip, syn Marka Dulewicza. Zaledwie 13-letni (sic!), a umiejętności mógłby mu pozazdrościć niejeden weteran. Starszy z Dulewiczów również poradził sobie kapitalnie. Zajął się produkcją i, podobnie jak rok wcześniej przy "Zeus, jak mogłeś?", pozamiatał. Uderza różnorodnie, czasem w miarę klasycznie, kiedy indziej z dodatkiem elektronicznych dźwięków. Najlepiej brzmią jednak bity z gitarowymi riffami i żywą perkusją w tle. I nie mówię tu tylko o numerze z gościnnym udziałem Bakflipu, ale kilku innych podkładach, które skomponował już sam Dulewicz. Wyga na takich bitach czuje się jak ryba w wodzie, a jego wkurwienie wypada na nich jeszcze dosadniej. I właściwie tylko dlatego solówka Janka pozostawia niedosyt. Rebranding udany, poziom albumu wysoki, ale... to nie jest nowy Bakflip. Pozostaje wierzyć zapewnieniom, że zespół powróci już w tym roku. Podczas tych oczekiwań polecam słuchać debiutanckiej płyty Jana Wygi, wcześniej znanego jako Jasiek, Gajdowicz Jan.
Wywiad z Markiem Dulewiczem (Bakflip, ŁDZ Orkiestra)
Marek Dulewicz – założyciel NC Studio, labelu Embryo Nagrania i rapcore'owej grupy Bakflip. Kumpel i współpracownik O.S.T.R.-a, Zeusa i Afrontów. Członek ŁDZ Orkiestry i realizator dźwięku. Co u niego? Nad czym pracuje? Jakie ma plany na przyszłość? Co sądzi o grzywce Zeusa? Jaki będzie nowy Bakflip? Czy "ADHD" ujrzy światło dzienne? Czy nie wstydzi się grania coverów Modern Talking? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w niżej zamieszczonym wywiadzie:
Litoslav: Bakflip – "12 Nędznych Ludzi". Utwór ósmy, zwrotka pierwsza. To o Tobie?
Marek Dulewicz: O mnie.
Okej, tyle chciałem usłyszeć. Dziękuję za wywiad…
Tak sobie tylko żartuję. Byłeś współproducentem najnowszego albumu Zeusa – "Zeus, jak mogłeś?". Ty komponowałeś, Zeus był bardziej inspiracją, wskazującą kierunek, którym należy podążyć – przynajmniej tak mówisz w jednym z wywiadów. Czyli że te wszystkie nowatorskie pomysły i patenty wyszły od Zeusa? Nie próbowałeś przemycić niczego cichaczem? A może do wszystkiego dochodziliście wspólnie? Ciekaw jestem jak było to choćby w przypadku "Jesteśmy źli"...
Nie wiem, które patenty są nowatorskie. Dla mnie to po prostu muzyka (choć może w nieco innym ujęciu niż nakazywałyby kanony hip-hopowe). Zabiegi muzyczno-aranżacyjne są mojego autorstwa. Ideologia – Zeus. Czy nie próbowałem przemycać? Pewnie, tam jest naprzemycane całkiem sporo.
Co do "Jesteśmy źli" – kawałek zaczęliśmy robić od bębnów i linii basu. Gitary i cała reszta pojawiły się całkiem spontanicznie, metodą prób i błędów.
Jak podchodzisz do kontrowersji, które wywołał ubiór i wygląd Zeusa z pierwszego klipu promującego nowy album? Jak to widzisz jako współproducent płyty? Jako wydawca pewnie sam maczałeś palce w tej akcji marketingowej?
No cóż, byłem lekko zniesmaczony. Dla mnie liczy się tylko muzyka i mam gdzieś, jak wygląda artysta. Nie było zaplanowanej akcji. Owszem, wykorzystaliśmy szum jaki powstał po premierze teledysku. Pewnie pogrzebaliśmy trochę kijem w mrowisku. Szczerze mówiąc, nie rozumiem opluwania kogokolwiek z powodu wyglądu.
Trzeci Bakflip już jesienią. Jaki to będzie krążek? Podobny do dwóch poprzednich, a może zamierzasz wraz z zespołem trochę poeksperymentować? Znów będzie to album przepakowany gorzkim, pesymistycznym spojrzeniem Janka?
Będzie trzeci Bakflip i będzie gorzko. Zastanawialiśmy się czy nie spróbować nagrać pogodniejszej płyty, ale my już chyba tak jesteśmy skonstruowani, że boli nas ogrom głupoty i syfu wokół nas. Raz na jakiś czas trzeba to z siebie wyrzucić, żeby nie zacząć bić ludzi na ulicy. Mam ten komfort, że na co dzień pracuję z mądrymi i inteligentnymi ludźmi, więc prawie każde wyjście poza studio wiąże się nowymi przyziemnymi doświadczeniami – bardzo często spotykam się z głupotą, zawiścią, kołtuństwem itepe, itede. Każdy kolejny album Bakflipa oczyszcza mnie z tego – to tak jakby dobrze się złoić i rano zacząć wszystko od nowa.
To jaki ten trzeci z kolei, gorzki Bakflip będzie mieć tytuł?
Jeszcze nie ma tytułu.
A planujecie jakieś featuringi? Moim zdaniem dwie zwrotki Ostrego z "12 Nędznych Ludzi" są świetne, naprawdę fajnie urozmaicają ten materiał. A że są w Polsce raperzy, którzy potrafią nawijać do gitar (m.in. Mes, Zeus, Abradab, Mielzky), to może warto byłoby się nad tym zastanowić?
Jeszcze za wcześnie, żeby o tym mówić. Na razie nagrywamy ile wlezie. Za jakiś czas zrobimy selekcję numerów i zobaczymy czy jest miejsce na featy. Bakflip to taki raczej osobisty projekt i ew. goście, którzy pojawiają się w naszych numerach, to nasi przyjaciele – podejrzewam, że może pojawić się Adam i Kas (ale to nic pewnego).
Co z koncertami? Czytałem gdzieś wywiad, w którym mówisz, że po premierze "12 Nędznych Ludzi" zagraliście kilkanaście koncertów, z czego zdarzały się takie dla dwóch osób (dosłownie). Bakflip nie jest na tyle przystępny i popularny, żeby grać na żywo dla większej publiki?
Nie wiem, czy jest przystępny, czy nie. Myślę, że robimy fajny show. Odpuściliśmy dość mocno koncertowanie, niestety z naszej winy. Gramy dużo z Adamem jako ŁDZ Orkiestra (większa część składu to przecież Bakflip) i tu realizujemy się koncertowo. Obiecuję, że w okolicach premiery trzeciego albumu będzie trasa – lepiej zorganizowana i promowana.
Jak to jest z tym Embryo? Są plany, żeby wytwórnie przekształcić w coś większego, niż jest to obecnie? Właściwie poza płytami Zeusa i Bakflipu Embryo nie wydaje nic innego. Nawet ostatnia płyta Familii HP ("42") nie została wydana nakładem prowadzonej przez Ciebie wytwórni. Dlaczego?
Ostatni album Familii HP jest bardzo purystyczny i nie pasował do profilu Embryo. Staram się wydawać projekty niszowe i nieco niekonwencjonalne – takie hobby. A czy kiedyś podrośniemy? Się zobaczy. Założenie z grubsza jest takie, żeby Embryo pozostał małym labelem z niewielką grupką "swoich" artystów. Trochę jednak rozbudowujemy katalog – w najbliższych planach wydawniczych jest Kas (solowy album) i Afront.
O właśnie, Afront. O co biega z "ADHD"? Miałeś być producentem tego albumu. Premierę planowano na 2008 rok, obecnie brak oficjalnych informacji. Wyjdzie to kiedykolwiek? Jeśli tak, to czy dalej chcesz produkować tę płytę? Skąd ta obsuwa / porzucenie wydawnictwa?
Nie mogę niestety za wiele powiedzieć w tej kwestii. Ale "ADHD" będzie.
W takim razie, co z młodymi? Nie jesteś zainteresowany wydawaniem młodych artystów z Łodzi? Taki raper Green, uczestnik finału WBW z 2009, swoją – skądinąd całkiem dobrą - płytę wydał nakładem warszawskiego Aloha Entertainment. Nie widzisz korzyści z promowania i wydawania albumów reprezentujących Twoje okolice wykonawców?
Green radzi sobie dobrze bez nas. Wiem, że jest sporo bardzo dobrych łódzkich wykonawców – tyle że już brakuje mi doby na to, co robię. Poza tym na część tego pytania odpowiedziałem już wcześniej – Embryo z założenia jest małym labelem, którego zadaniem jest wydawanie i promowanie "swoich" artystów.
A byłbyś w stanie wydać zespół czysto rockowy?
Jeśli byłby dobry, to bardzo chętnie.
Czyli, teoretycznie, jeśli jakaś młoda grupa rockowa zgłosiłaby się do Ciebie z demem i rzuciłaby Cię swoją grą na kolana, to byś postarał się ją wydać?
Nawet praktycznie. Lubię rockowe granie pod warunkiem, że nie jest to kolejna, pełna kompleksów, polska kalka jakiegoś uznanego artysty "stamtąd". Jeśli znalazłbym prawdziwie rock'n'rollowy band to chętnie w niego zainwestuję.
Jak wygląda sprawa z płytą ŁDZ Orkiestry? Dalej tylko plany, czy może zaczęło się coś w tej kwestii dziać?
Mamy całkiem sporo materiału i pewnie w przyszłym roku będzie płyta. Na razie jestem pochłonięty Bakflipem i Kasem – na ten rok w zupełności wystarczy.
Pierwsze z niewygodnych pytań: Co sądzisz o najnowszych dokonaniach Ostrego? Wielu słuchaczy odwróciło się od Adama, gdyż wedle ich opinii odcina kupony od starych nagrań i, korzystając z popularności, rok w rok wydaje album o tym samym. Jak Ty to widzisz?
To nie jest niewygodne pytanie! Adam nagrał dokładnie taką płytę, jaką chciał nagrać. Czy ona jest o tym samym? Jest o jego życiu po prostu. Rozumiem, że może się nie podobać. Pracuję z Adamem od pierwszej płyty i chyba go trochę znam – nie sądzę by był typem jadącym na starych sukcesach. Nie chcę nikogo przekonywać o jakości ostatniego albumu Adama (bo pewnie będę nieobiektywny) – dla mnie to dobry, solidny materiał. To płyta o dość osobistym wydźwięku – nie każdy musi się utożsamiać z problemami poruszanymi na albumie.
To od razu drugie z niewygodnych pytań: zespół Collective. Grałeś w nim i śpiewałeś, wykonując covery Modern Talking. W jednym z wywiadów mówiłeś, że wtedy dobrze się to sprzedawało. Robiłeś to tylko dla pieniędzy, czy jednak gdzieś głęboko w Tobie siedzi miłość do Modern Talking?
I znowu nie jest niewygodne! Nie mam w sobie miłości do Modern Talking. Collective to produkt czysto komercyjny, dzięki któremu mogę się dziś zajmować tylko muzyką i nie biegać do roboty na szóstą. Do dziś produkuję różne dance'owe produkcję i nie widzę w tym niczego złego. Jestem przede wszystkim muzykiem oraz właścicielem studia nagrań i rzetelnie wykonuję swoją pracę. Dance pod względem technicznym jest bardzo szybko rozwijającym się gatunkiem. Wszelkie nowinki pojawiają się właśnie najpierw w dance'owych produkcjach, zatem śledzę i uczę się. Bardzo często wykorzystuję podpatrzone patenty w całkiem innych klimatycznie produkcjach.
Z jednej strony grasz na gitarze, z drugiej trzymasz z hip-hopowcami...
A to gitarzysta nie może trzymać z hip-hopowcami? Mam też kolegów rockmanów, a nawet jednego takiego, który tańczy w zespole ludowym.
Nie o to chodzi... Po prostu wydaje mi się, że – znając się z reprezentantami (tak to ujmę) różnych gatunków muzycznych – musisz mieć łeb otwarty. Czego więc słuchasz w wolnym czasie?
Mam dość mało wolnego czasu, ale jeśli już pytasz mnie o moje preferencje muzyczne – bardzo duży rozstrzał stylistyczny. Słucham OSI, Porcupine Tree, King Crimson, SX-10 i miliona innych wykonawców.
Wakacje – przynajmniej dla uczniów - za pasem, więc może na koniec wywiadu wakacyjne pytanie na rozluźnienie: Kiedyś powiedziałeś, że nie lubisz spędzać wakacji zagranicą. Dlaczego? Lubisz zawaloną półnagimi ciałami plażę w Międzyzdrojach i mieszankę kiczu z folklorem na Krupówkach?
Lubię tylko Mazury i to w dodatku bez ludzi. Mam takie miejsce, gdzie jeżdżę od lat z rodziną – zaszywamy się w lesie i to jest dopiero coś.
I nie jest to nudne? Rok w rok w to samo miejsce? Nie masz chęci poznania świata, zobaczenia czegoś innego?
Jasne, że mam. Tyle, że moje wypady poznawcze są krótkie – dwa dni tu, dwa dni tam i jest git. To nie są wakacje. Może dlatego, że w ciągu roku bardzo często się przemieszczam (choćby w związku z koncertami), stawiam na wypoczynek w jednym miejscu.
Masz chęć pozdrowienia kogoś, rzucenia jakiejś "złotej myśli" tudzież rady dla słuchaczy na koniec?
Pozdrawiam każdego, kto doczytał do końca.
#2 Gdyby polscy raperzy byli przedmiotami maturalnymi... Do matury 101 dni
Zjednoczonych łopot flag
Niektórzy mają to szczęście, a właściwie nieszczęście, że tegoroczne Święta i, w szczególności, Sylwestra spędzają kilka tysięcy km z dala od Polski. W Stanach Zjednoczonych. Nie, nie chodzi o mnie, ale o takiego jednego, który wprawdzie przeżyje powitanie Nowego Roku z innej perspektywy, ale nie oszukujmy się, w tym wieku jednak najbardziej chce się zmianę daty świętować w towarzystwie znajomych. W US i A takich mieć nie będzie, dlatego też na osłodę przygotowałem mu kilka piosenek o kraju zza Wielkiej Wody oczami polskich (i nie tylko) artystów. Aha, czemu o tym już dzisiaj? Wylot nazajutrz, chociaż chłop sprawdzi to wszystko jeszcze na polskim łączu.
V/A - JuNouMi #4
JuNouMi 4
JuNouMi, 2010
3.0
Na papierze nowe JuNouMi wypada oszałamiająco. W rzeczywistości fason trzymają, nie schodząc poniżej reprezentowanego na co dzień poziomu, tylko Łona, Afronty i Temzki z Roux Spaną. Nic więc dziwnego, że po paru odsłuchach czuję spory niedosyt.
2cztery7? O ile Mesa solo bądź w kolaboracji z Blefem bardzo lubię, o tyle jego współpraca z Pjusem i Stasiakiem zupełnie mi nie leży. Po poznaniu "Głupich rzeczy" zdania nie zmieniam. Snobe zapodał tu kapitalny bit, który został katastrofalnie zmarnowany - Mes zaprezentował się średnio, Pjus beznadziejnie, Stasiak słabo. Afronty, o czym już wspominałem, bardzo fajnie, jak za czasów "Coraz Gorzej", bo i Metro dołożył co nieco od siebie. Dinal? Niby nieźle (follow-up do Kazika, czyli +15 do zajebistości), ale od Wankza i Meja oczekuję jednak znacznie, znacznie więcej, choć - trzeba to zaznaczyć - humor ich nie opuścił. Prof i Te Tris na bicie Kixnare'a? Jakoś nie jestem przekonany. Od pierwszego z wymienionych nie oczekiwałem wiele, drugi mnie zawiódł, bo po kozackim "Dwuznacznie", świetnych mixtape'ach i featuringach ("Duże Rzeczy"!) liczyłem na coś mocniejszego. Temzki, na luzującym bicie Roux Spany, po swojemu, przyczepić się nie da.
Otwarcie strony drugiej, tj. Tłuste Koty do spóły ze Smarkiem? Gorzowianin poszedł po linii najmniejszego oporu, swoją zwrotkę nawinął trochę od niechcenia. Rymek od "króla undergroundu" (patrz: Eldo - Styl, flow, oryginalność) wypada znacznie fajniej, ale to w sumie bardziej jego numer. Nawiasem mówiąc, ciekawa opcja z tymi Tłustymi Kotam. Ich niedawno udostępniony bootleg wypada nieźle. Rymek i Twister to faktycznie "tłuste koty" - tylko czekać na ich kolejne produkcje. Ortega? Ortegowo. Mam jednak wrażenie, że "Czy to ważne?" na "Lavoramie" nikt by nie zauważył. Łona z Webberem? Klasa sama w sobie. Świetny koncept, doskonały raper przy mikrofonie, równie wyśmienity bit - czego chcieć więcej? Kolejną pozycję, tj. Beat Brothers, wolę skipować. Choć Returnersi spisali się naprawdę porządnie, to Ostry - znów - poniżej krytyki - zupełnie nie da się go słuchać. Epkę kończy duet Blow (wokalistka Flow + Święty jako producent) z hip-hopowym featuringiem Mi-La. Nie jestem fanem kobiecego rapu - "Przysięgam!" tego nie zmienia.
Miało być fenomenalnie, jest tylko nieźle, co nie zmienia faktu, że pewnie przez najbliższe dni nowe JuNouMi będę słuchał jeszcze wielokrotnie (trochę "z braku laku"). Kończąc swój wywód, dodam tylko, że propsuję akcję z żółtym, półprzezroczystym winylem. Od razu jakoś inaczej się słucha.

