Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ostry. Pokaż wszystkie posty

Voskovy - 5 Złotych Zasad (2012)


Voskovy
5 Złotych Zasad
Addo, 2012

2.5

[KLIK]

WhiteHouse - Kodex IV (2012)



WhiteHouse
Kodex IV
RRX Desant, 2012

3.0

[KLIK]

Tabasko - Ostatnia Szansa Tego Rapu (2012)


Tabasko
Ostatnia Szansa Tego Rapu
Asfalt Records, 2012

1.5

[KLIK]

Gustoprześwietlacz 2.0: Chasiu


Naprawdę nazywa się Artur Chasikowski. W Ostródzie, skąd pochodzi, mówili na niego Zielony (nie wnikam). Tak jakoś wyszło, że ze mną studiuje. Nie wiem, może też chce zostać dziennikarzem, mimo że przecież nie trzeba kończyć dziennikarstwa, żeby nim być. Coś tam jednak w głowie ma, zatem istnieje szansa, że będzie miał o czym pisać, czy tam nadawać w radiu lub telewizji. Tak się też składa, że Artur prowadzi bloga. Bloga o wszystkim i o niczym. O teorii poznania tudzież teorii Poznania (cholera wie?). Polecam serdecznie (zawsze można się z nim pospierać, krytykę przyjmuje na twarz). Mało tego, wspiera także swoją skromną osobą cudowną inicjatywę, najlepszego super bloga w sieci, czyli kulinarno-prześmiewczego Wygrywam z Anoreksją, którego przyszło mi być redaktorem naczelnym. Współprowadzi też jakąś audycje w studenckim radiu, że niby o jakimś pograniczu między rockiem a elektroniką. Nie wiem, nie słuchałem, piątki wieczorem to mało przyjemny termin. No nic, koniec pierdolenia, sprawdźcie jego dychę:


AC/DC – Highway to Hell


Zawsze lubię zaczynać od klasyki. Australijski hardrockowy zespół to najbardziej kojarzące mi się z dzieciństwem dźwięki. Wychowany zostałem na winylach i kasetach które pieczołowicie zbierał mój ojciec, outsiderowy długowłosy buntownik jeżdżący na przerobionych w stylu west coast Junakach, K-750 i Dnieprach. Pierwsza pozycja na tej liście to swoisty ukłon w jego stronę za wspaniałą młodość, zaszczepienie wielu wartości i tego soczystego ciężkiego gustu muzycznego. Jeden z niewielu zespołów których płyty posiadam w ilości znacznej.

O.S.T.R. – Jak nie Ty, to kto?


Na hh otworzyłem się dopiero na przełomie drugiej i trzeciej klasy. Niektóre tracki podrzucał mi kumpel będący wręcz klonem Litoslava. Miłość do winyli, hejtowanie mainstreamu i po prostu ten pewien styl bycia. Chłopak pochodził z Łodzi, tak więc pierwszą rzeczą, którą wbijał mi do głowy, był Ostry, potem, idąc za ciosem, Fisz i Łona. Sam kawałek daje mi do myślenia, ile w tym życiu tak naprawdę zależy tylko ode mnie, bo „Jak nie ty, to kto?”.

NoXX – Noc



Too much, too young, too fast, chciałoby się zacytować Airbourne. Kawałek chłopaków z mojego rodzinnego miasta – Ostródy – to pozytywna dawka energii. Charakterystyczny wokal Jaśka Napieralskiego, przecinany porządnym krzykiem Pawła Krześniaka daje jeszcze więcej radości na żywo. Wydobywająca się z tych młodych – bo chyba najmłodszych w gustoprześwietlaczu – artystów moc potrafi postawić poprawić zjebany dzień.

Slipknot – Before I Forget


W okresie tzw. buntu, byli jedną z pierwszych kapel jakie chłonąłem. Obecnie dużo się mówi o ich pozerstwie, że są dla kindermetali i w ogóle beee. Nie specjalnie się tym przejmuję, dalej są jedną z kapel, które bardziej szanuję i będą ze mną przez najbliższe parę...naście lat. Za "Before I Forget" zgarnęli nagrodę Grammy w kategorii "Best Metal Performance". Wokal Coreya Taylora i niezwykle szybka perkusja Joeya Jordisona na podwójnym bębnie basowym – uwielbiam.

The White Stripes - Fell in Love with a Girl


Miałem całkiem spory dylemat nad tym, czy w tym miejscu powinni znajdować się The Wombats – Tokyo, czy może Arctic Monkeys ze swoim "Brainstorm". Wybrałem jednak White Stripes z kawałkiem o dziwnej miłości. Sam nie wiem, czy dobrze zrobiłem. Jeżeli chodzi o piosenkę to pachnie mi ona szalonym letnim życiem, uśmiechami, zapachem lasu, jezior i jabola... ewentualnie piwa. Życie szybkie i ulotne jak najpiękniejsza pora roku. Najbardziej rozwiązła, zachlana ale zapadająca w pamięci. Jednak dobrze wybrałem.

Audioslave – Show Me How To Live


Tak! Trochę klasycznego, surowego rocka. Jako że rzadko zdarza się, abym nabywał płyty w ilości znacznej (po prostu mam za dużo różnego rodzaju hobby, aby jeszcze łożyć na krążki), tak ich musiałem posiąść. Tak jak w teledysku, idealny kawałek do jazdy samochodem. Jeżeli uwielbiasz siedzieć za kółkiem tak jak ja, palić fajkę i gnać z kumplem gdziekolwiek, to powinieneś trzymać ten track w którymś ze schowków. W głosie Chrisa Cornella zawiera się cała filozofia życia. Nie zważając na słowa, jedynie czując jego barwę głosu wiesz, że chcesz żyć, a nie tylko przeżyć życie.

Skunk Anansie – Becouse Of You


Muszę nieśmiało przyznać, że z twórczością Skin bardzo się mijałem. Słyszałem ją wielokrotnie chociażby przy kawałku "My Ugly Boy", który mogłyby dedykować mi moje byłe – przynajmniej wiedziałbym, że są wściekłe i nadzieja na i tak trujący związek dla nich zgasła – poza tym gdzieś się mijaliśmy. Głupi ja. Na szczęście poszedłem po rozum do głowy i poświęciłem Skunk Anansie trochę swojej uwagi. I nie żałuję. Wokalnie Skin bije wszystkie kobiety na swoją łysą głowę. Złość, bezradność, rozczarowanie, żal oraz oczywiście pozytywne emocje, wypływają z jej ust w ten sposób, że zaczynasz żyć tym o czym ona śpiewa.

Helia – Alejandro


She's got both hands! Te słowa w ciężkiej jak kowadła ACME aranżacji, potrafią naprawdę poruszyć niejednego sceptyka liryki Lady Gagi. Gorąca krew płynąca w trancecorowcach z Włoch uczyniła niespodziewanie z "Alejandro" jedną z moich ulubionych piosenek. Zresztą nie tylko moich.
Mimo że reszta ich twórczości różnie pokrywa się z moim gustem muzycznym, tak ten track dał im zdecydowanie dużą sławę. Poprosimy o więcej!

Enter Shikari – Destabilise


Zdecydowanie jeden z moich faworytów do wszystkiego. Posłuchałem raz i zakochałem się bez końca i wcale nie mówię tu o konkretnym tracku. Zakochałem się w całej kapeli, we wszystkich ich kawałkach, dlatego powyższy wybór jest losowy. Trafia do mnie 95% ich twórczości, zjadam wszystko jak leci, rzadko się rozczarowując.

In Flames – Take This Life


Siła, moc, fitness, sport – jakby to powiedział Krzysiu Ibisz. Od pierwszej sekundy do naszych bębenków dobija się szybka stopa z bębnów zestawu perkusyjnego. Jest naprawdę ciężko, choć nie do przesady. Głos Andersa Fridéna (niepozorny brodacz w koszuli w kratę z dredami na głowie), mimo że opiera się na screamie, jest dla mnie ciepłym tostem z miodem. Słodki i rozpływający się w ustach, ale jednak drapiący w gardło. Kapela przez 22 lata istnienia zaliczyła kilka zmian, wydała 9 albumów, więc jest w czym przebierać. Mimo upływającego czasu wciąż odnajduję w nich moc.

Gdyby hip-hopowe evergreeny z Polski były kierunkami studiów

No i nadszedł ten czas - gimbus Lite skończył liceum, ładnie zdał maturę i rusza na studia. Powinien się dostać. Wyniki za jakiś tydzień. Ale to nieistotne. Dziś zamierzam sprawdzić, czym byłyby hip-hopowe evergreeny z Polski, gdyby były kierunkami studiów. Beka, co?

Ano. Wszakże - jak podaje Wikipedia - evergreenem określa się utwór muzyczny o niesłabnącej popularności. Przynajmniej przez jakieś 20 lat. Polski hip-hop nie ma tylu lat, także przyjąłem, że jednak ta wartość może być mniejsza. Zresztą, który z tych utworów byłby evergreenem poza hip-hopowymi kręgami? To temat na inną dyskusję. Dziś się śmiejemy, a jeśli nie, to chociaż słuchamy rapowych klasyków. Kto jest ze mną?

WWO i "Każdy ponad każdym", czyli FARMACJA


Wszyscy najmądrzejsi, jebani, myślą chyba, że są wybrańcami. Kopią dołki pod innymi, biorą udział w wyścigu szczurów. I tak dalej, i tak dalej. Takie pogłoski o studentach farmacji do mnie kiedyś doszły. Nigdy nie studiowałem farmacji. W ogóle niczego nie studiowałem. Także nie sprawdziłem.

Mezo, Liber i "Aniele", czyli ZARZĄDZANIE I MARKETING


Jaki kierunek, taki evergreen.

Peja i "Głucha Noc", czyli STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE


Idąc na stosunki międzynarodowe, tłumaczysz sobie słowo "stosunek" w Tobie najlepiej odpowiadającym kontekście. Błąd. Czytając jedną 1000-stronicową książkę tygodniowo, raczej nie ma się czasu na nocne stosunki, niekoniecznie międzynarodowe. Noc jest więc głucha, a niejednokrotnie spędzisz ją na pasjonującej jak przemowy Waldemara Pawlaka lekturze.

O.S.T.R. i "Kochana Polsko", czyli BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE


To jest bagno zwane rzeczywistością. Bezpieczeństwo wewnętrzne.

WWO i "Damy radę", czyli PSYCHOLOGIA


Kim jest psycholog? Kimś takim, kto powinien wyciągnąć Cię z dołka i powiedzieć, że dasz radę przeżyć śmierć psa / niezdaną maturę / zawód miłosny / coś gorszego. Parę lat temu dokładnie to samo mówił Sokół z Jędkerem. Śmiem podejrzewać, że więcej chłopaków z bloków uwierzyło w siebie dzięki WWO niż dzięki wszystkim psychologom działającym w Polsce razem wziętych.

Sokół, Pono, Franek Kimono i "W Aucie", czyli BUDOWA MASZYN


Wprawdzie nie trzeba być specjalistą z budowy maszyn, żeby brać Cię - w aucie - Cię? - ehe, ale pewna znajomość przestrzeni wewnątrz auta jest chyba przydatna. W końcu to, czy dzieje się to w limuzynie, czy w Volkswagenie Polo, robi wielką różnicę, prawda?

Tede i "Drin za drinem", czyli MISH


W "Drin za drinem" dzieje się tyle, ile na MISH-u. Tyle, czyli czasem nic. Zależy od człowieka.

Wzgórze, Trzyha i "Ja mam to co Ty", czyli WSZYSTKIE KIERUNKI na Uniwersytecie Zielonogórskim i PWSZ w Gorzowie


Mam tak samo jak Ty - miasto moje a w nim - MOICH LUDZI. Mało który student w Polsce powiedziałby o mieście, w którym studiuje, że jest "jego". Studenci z Gorzowa i Zielonej już tak. Dlaczego? Uczelnie te przyjmują głównie osoby ze swoich miast i okolic. Takie są one poważane i wielkie, że z reszty kraju nikt się do nich nie wybiera.

Peja i "Jest jedna rzecz", czyli MATEMATYKA


Po świecie tułają się 3 grupy ludzi. - Jest jedna rzecz, dla której warto żyć: HIP-HOP! - mówią jedni. - Jest jedna rzecz, dla której warto żyć: MATEMATYKA - twierdzą drudzy. Trzeci uważają, że najchętniej nie żyliby tylko dla jednej rzeczy, ale jeśli już zostaliby do tego zmuszeni, to pewnie powiedzieliby, że chodzi o Widzew Łódź. Albo ŁKS. Zależy od dzielnicy.

Kaliber 44 i "+ i -", czyli MEDYCYNA


Oglądam ostatnio siódmy sezon "House'a". I tam ciągle jakieś testy robią. Wyniki są dwa: pozytywny lub negatywny. Plus lub minus. Chyba, że House stwierdzi inaczej. Co ciekawe, jak już się choruje, to lepszy jest minus. Medycyna jest bodaj jedyną dziedziną życia, w której minus jest lepszy niż plus. No cóż, wiedział o tym Magik - nie jest żadną tajemnicą, co miał na myśli, pisząc ten przebój. Może skoczył z okna, bo jednak to był plus?

Pezet/Noon i "Seniorita", czyli SOCJOLOGIA


Socjologiczna obserwacja. "Seniorita". Jaki temat, taka obserwacja.

Paktofonika i "Jestem Bogiem", czyli PRAWO


Jest wiele snobistycznych kierunków. Bo umówmy się - Bóg, jeśli w ogóle istnieje, jest niezłym snobem. Prawo jest jednym z takich kierunków. Tyle osób wybiera prawo, bo liczy na dobry kesz. Nie wiedzą jednak, ile to kosztuje pracy i jak to człowieka zmienia. Ile było filmów o szalonych prawnikach, którzy - widząc zakres swej władzy i swoją materialną potęgę - uważali, że są Bogami? W sumie... Nie wiem... Przyjmijmy, że jakiś musiał powstać. Jeśli nie, to zaklepuję pomysł na scenariusz!

Eis i "Najlepsze dni", czyli STUDIA BEZ STUDIOWANIA


Jedni najlepiej wspominają okres gimnazjum, inni czasy szkoły średniej. Najwięcej jest zwolenników studiów. Wszyscy się jednak zgodzą, że najlepsze dni życia byłyby wtedy, gdyby ze wszystkiego związanego ze studiami wyrzucić samo studiowanie. Ktoś podważy tę teorię?

Grammatik i "Friko", czyli EKONOMIA


I prawo ekonomii - NIC ZA FRIKO - znane jest w naszej cywilizacji mniej więcej od momentu, gdy samice gatunku ludzkiego odkryły, że dając mężczyznom to i owo, otrzymają w zamian pożywienie i bezpieczeństwo. Dopóki jednak Grammatik nie wyłożył I prawa ekonomii na legendarnych "Światłach miasta", polscy raperzy go nie znali. Imbecyle.

Fisz i "Czerwona sukienka", czyli MARKSIZM


W Polsce chyba nie ma takiego kierunku, to zrozumiałe. Ale w Chinach albo innym komunistycznym grajdołku nauka Marksa i Engelsa jako kierunek studiów na pewno jest możliwa.

Pezet/Noon i "Szósty zmysł", czyli MANAGER PRODUKTU


Paliwo, papierosy i alkohol będą sprzedawać się zawsze, niezależnie od ceny. Logika nakazywałaby, żeby menadżer produktu, konkretniej menadżer produktu alkoholowego, zarabiał dużo. Jak jest w praktyce? Cóż, manager produktu brzmi trochę dziwnie i jakoś zbyt wzniośle. To nie może być dobra fucha.

Fisz i "Bla bla bla", czyli FILOZOFIA


Czego się człowiek uczy na filozofii? Takich tam bla bla bla. Konkretyzując, tego, czego uczą wykładowcy. A czego uczą? Zwykłego bla bla bla. A co robią studenci filozofii, jak już przestaną być studentami, zamieniając się w - tak, tak - filozofów? No cóż, dalej takie bla bla bla, tyle że po pracy. Fizycznej.

O.S.T.R. i "A.B.C.", czyli POLITOLOGIA


I jak mam ufać pięknym przemówieniom posłów, gdy 3/4 z nich to banda dyplomowanych osłów? Ostry jest tu politologiem siedzącym w głowach 90% Polaków. Kto nie słyszał nigdy od kogoś, że najchętniej on by tych wszystkich posłów powystrzelał, niech pierwszy rzuci kamieniem! Na politologii pewnie tak wywrotowych myśli nie wykładają. Zresztą, czy na politologii czegokolwiek nauczają? To tylko taka lepsza filozofia.

PS Uprzedzam wszystkich - nie było tu Waszych ulubionych klasyków, bo po prostu ich nie było. To żaden prawilny ranking. Numery brałem pierwsze z brzegu.

Wywiad z Markiem Dulewiczem (Bakflip, ŁDZ Orkiestra)

Marek Dulewicz – założyciel NC Studio, labelu Embryo Nagrania i rapcore'owej grupy Bakflip. Kumpel i współpracownik O.S.T.R.-a, Zeusa i Afrontów. Członek ŁDZ Orkiestry i realizator dźwięku. Co u niego? Nad czym pracuje? Jakie ma plany na przyszłość? Co sądzi o grzywce Zeusa? Jaki będzie nowy Bakflip? Czy "ADHD" ujrzy światło dzienne? Czy nie wstydzi się grania coverów Modern Talking? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w niżej zamieszczonym wywiadzie:

Litoslav: Bakflip – "12 Nędznych Ludzi". Utwór ósmy, zwrotka pierwsza. To o Tobie?

Marek Dulewicz: O mnie.

Okej, tyle chciałem usłyszeć. Dziękuję za wywiad…

Tak sobie tylko żartuję. Byłeś współproducentem najnowszego albumu Zeusa – "Zeus, jak mogłeś?". Ty komponowałeś, Zeus był bardziej inspiracją, wskazującą kierunek, którym należy podążyć – przynajmniej tak mówisz w jednym z wywiadów. Czyli że te wszystkie nowatorskie pomysły i patenty wyszły od Zeusa? Nie próbowałeś przemycić niczego cichaczem? A może do wszystkiego dochodziliście wspólnie? Ciekaw jestem jak było to choćby w przypadku "Jesteśmy źli"...

Nie wiem, które patenty są nowatorskie. Dla mnie to po prostu muzyka (choć może w nieco innym ujęciu niż nakazywałyby kanony hip-hopowe). Zabiegi muzyczno-aranżacyjne są mojego autorstwa. Ideologia – Zeus. Czy nie próbowałem przemycać? Pewnie, tam jest naprzemycane całkiem sporo.

Co do "Jesteśmy źli" – kawałek zaczęliśmy robić od bębnów i linii basu. Gitary i cała reszta pojawiły się całkiem spontanicznie, metodą prób i błędów.

Jak podchodzisz do kontrowersji, które wywołał ubiór i wygląd Zeusa z pierwszego klipu promującego nowy album? Jak to widzisz jako współproducent płyty? Jako wydawca pewnie sam maczałeś palce w tej akcji marketingowej?

No cóż, byłem lekko zniesmaczony. Dla mnie liczy się tylko muzyka i mam gdzieś, jak wygląda artysta. Nie było zaplanowanej akcji. Owszem, wykorzystaliśmy szum jaki powstał po premierze teledysku. Pewnie pogrzebaliśmy trochę kijem w mrowisku. Szczerze mówiąc, nie rozumiem opluwania kogokolwiek z powodu wyglądu.

Trzeci Bakflip już jesienią. Jaki to będzie krążek? Podobny do dwóch poprzednich, a może zamierzasz wraz z zespołem trochę poeksperymentować? Znów będzie to album przepakowany gorzkim, pesymistycznym spojrzeniem Janka?

Będzie trzeci Bakflip i będzie gorzko. Zastanawialiśmy się czy nie spróbować nagrać pogodniejszej płyty, ale my już chyba tak jesteśmy skonstruowani, że boli nas ogrom głupoty i syfu wokół nas. Raz na jakiś czas trzeba to z siebie wyrzucić, żeby nie zacząć bić ludzi na ulicy. Mam ten komfort, że na co dzień pracuję z mądrymi i inteligentnymi ludźmi, więc prawie każde wyjście poza studio wiąże się nowymi przyziemnymi doświadczeniami – bardzo często spotykam się z głupotą, zawiścią, kołtuństwem itepe, itede. Każdy kolejny album Bakflipa oczyszcza mnie z tego – to tak jakby dobrze się złoić i rano zacząć wszystko od nowa.

To jaki ten trzeci z kolei, gorzki Bakflip będzie mieć tytuł?

Jeszcze nie ma tytułu.

A planujecie jakieś featuringi? Moim zdaniem dwie zwrotki Ostrego z "12 Nędznych Ludzi" są świetne, naprawdę fajnie urozmaicają ten materiał. A że są w Polsce raperzy, którzy potrafią nawijać do gitar (m.in. Mes, Zeus, Abradab, Mielzky), to może warto byłoby się nad tym zastanowić?

Jeszcze za wcześnie, żeby o tym mówić. Na razie nagrywamy ile wlezie. Za jakiś czas zrobimy selekcję numerów i zobaczymy czy jest miejsce na featy. Bakflip to taki raczej osobisty projekt i ew. goście, którzy pojawiają się w naszych numerach, to nasi przyjaciele – podejrzewam, że może pojawić się Adam i Kas (ale to nic pewnego).

Co z koncertami? Czytałem gdzieś wywiad, w którym mówisz, że po premierze "12 Nędznych Ludzi" zagraliście kilkanaście koncertów, z czego zdarzały się takie dla dwóch osób (dosłownie). Bakflip nie jest na tyle przystępny i popularny, żeby grać na żywo dla większej publiki?

Nie wiem, czy jest przystępny, czy nie. Myślę, że robimy fajny show. Odpuściliśmy dość mocno koncertowanie, niestety z naszej winy. Gramy dużo z Adamem jako ŁDZ Orkiestra (większa część składu to przecież Bakflip) i tu realizujemy się koncertowo. Obiecuję, że w okolicach premiery trzeciego albumu będzie trasa – lepiej zorganizowana i promowana.



Jak to jest z tym Embryo? Są plany, żeby wytwórnie przekształcić w coś większego, niż jest to obecnie? Właściwie poza płytami Zeusa i Bakflipu Embryo nie wydaje nic innego. Nawet ostatnia płyta Familii HP ("42") nie została wydana nakładem prowadzonej przez Ciebie wytwórni. Dlaczego?

Ostatni album Familii HP jest bardzo purystyczny i nie pasował do profilu Embryo. Staram się wydawać projekty niszowe i nieco niekonwencjonalne – takie hobby. A czy kiedyś podrośniemy? Się zobaczy. Założenie z grubsza jest takie, żeby Embryo pozostał małym labelem z niewielką grupką "swoich" artystów. Trochę jednak rozbudowujemy katalog – w najbliższych planach wydawniczych jest Kas (solowy album) i Afront.

O właśnie, Afront. O co biega z "ADHD"? Miałeś być producentem tego albumu. Premierę planowano na 2008 rok, obecnie brak oficjalnych informacji. Wyjdzie to kiedykolwiek? Jeśli tak, to czy dalej chcesz produkować tę płytę? Skąd ta obsuwa / porzucenie wydawnictwa?

Nie mogę niestety za wiele powiedzieć w tej kwestii. Ale "ADHD" będzie.

W takim razie, co z młodymi? Nie jesteś zainteresowany wydawaniem młodych artystów z Łodzi? Taki raper Green, uczestnik finału WBW z 2009, swoją – skądinąd całkiem dobrą - płytę wydał nakładem warszawskiego Aloha Entertainment. Nie widzisz korzyści z promowania i wydawania albumów reprezentujących Twoje okolice wykonawców?

Green radzi sobie dobrze bez nas. Wiem, że jest sporo bardzo dobrych łódzkich wykonawców – tyle że już brakuje mi doby na to, co robię. Poza tym na część tego pytania odpowiedziałem już wcześniej – Embryo z założenia jest małym labelem, którego zadaniem jest wydawanie i promowanie "swoich" artystów.

A byłbyś w stanie wydać zespół czysto rockowy?

Jeśli byłby dobry, to bardzo chętnie.

Czyli, teoretycznie, jeśli jakaś młoda grupa rockowa zgłosiłaby się do Ciebie z demem i rzuciłaby Cię swoją grą na kolana, to byś postarał się ją wydać?

Nawet praktycznie. Lubię rockowe granie pod warunkiem, że nie jest to kolejna, pełna kompleksów, polska kalka jakiegoś uznanego artysty "stamtąd". Jeśli znalazłbym prawdziwie rock'n'rollowy band to chętnie w niego zainwestuję.

Jak wygląda sprawa z płytą ŁDZ Orkiestry? Dalej tylko plany, czy może zaczęło się coś w tej kwestii dziać?


Mamy całkiem sporo materiału i pewnie w przyszłym roku będzie płyta. Na razie jestem pochłonięty Bakflipem i Kasem – na ten rok w zupełności wystarczy.

Pierwsze z niewygodnych pytań: Co sądzisz o najnowszych dokonaniach Ostrego? Wielu słuchaczy odwróciło się od Adama, gdyż wedle ich opinii odcina kupony od starych nagrań i, korzystając z popularności, rok w rok wydaje album o tym samym. Jak Ty to widzisz?

To nie jest niewygodne pytanie! Adam nagrał dokładnie taką płytę, jaką chciał nagrać. Czy ona jest o tym samym? Jest o jego życiu po prostu. Rozumiem, że może się nie podobać. Pracuję z Adamem od pierwszej płyty i chyba go trochę znam – nie sądzę by był typem jadącym na starych sukcesach. Nie chcę nikogo przekonywać o jakości ostatniego albumu Adama (bo pewnie będę nieobiektywny) – dla mnie to dobry, solidny materiał. To płyta o dość osobistym wydźwięku – nie każdy musi się utożsamiać z problemami poruszanymi na albumie.

To od razu drugie z niewygodnych pytań: zespół Collective. Grałeś w nim i śpiewałeś, wykonując covery Modern Talking. W jednym z wywiadów mówiłeś, że wtedy dobrze się to sprzedawało. Robiłeś to tylko dla pieniędzy, czy jednak gdzieś głęboko w Tobie siedzi miłość do Modern Talking?

I znowu nie jest niewygodne! Nie mam w sobie miłości do Modern Talking. Collective to produkt czysto komercyjny, dzięki któremu mogę się dziś zajmować tylko muzyką i nie biegać do roboty na szóstą. Do dziś produkuję różne dance'owe produkcję i nie widzę w tym niczego złego. Jestem przede wszystkim muzykiem oraz właścicielem studia nagrań i rzetelnie wykonuję swoją pracę. Dance pod względem technicznym jest bardzo szybko rozwijającym się gatunkiem. Wszelkie nowinki pojawiają się właśnie najpierw w dance'owych produkcjach, zatem śledzę i uczę się. Bardzo często wykorzystuję podpatrzone patenty w całkiem innych klimatycznie produkcjach.

Z jednej strony grasz na gitarze, z drugiej trzymasz z hip-hopowcami...

A to gitarzysta nie może trzymać z hip-hopowcami? Mam też kolegów rockmanów, a nawet jednego takiego, który tańczy w zespole ludowym.

Nie o to chodzi... Po prostu wydaje mi się, że – znając się z reprezentantami (tak to ujmę) różnych gatunków muzycznych – musisz mieć łeb otwarty. Czego więc słuchasz w wolnym czasie?

Mam dość mało wolnego czasu, ale jeśli już pytasz mnie o moje preferencje muzyczne – bardzo duży rozstrzał stylistyczny. Słucham OSI, Porcupine Tree, King Crimson, SX-10 i miliona innych wykonawców.

Wakacje – przynajmniej dla uczniów - za pasem, więc może na koniec wywiadu wakacyjne pytanie na rozluźnienie: Kiedyś powiedziałeś, że nie lubisz spędzać wakacji zagranicą. Dlaczego? Lubisz zawaloną półnagimi ciałami plażę w Międzyzdrojach i mieszankę kiczu z folklorem na Krupówkach?

Lubię tylko Mazury i to w dodatku bez ludzi. Mam takie miejsce, gdzie jeżdżę od lat z rodziną – zaszywamy się w lesie i to jest dopiero coś.

I nie jest to nudne? Rok w rok w to samo miejsce? Nie masz chęci poznania świata, zobaczenia czegoś innego?

Jasne, że mam. Tyle, że moje wypady poznawcze są krótkie – dwa dni tu, dwa dni tam i jest git. To nie są wakacje. Może dlatego, że w ciągu roku bardzo często się przemieszczam (choćby w związku z koncertami), stawiam na wypoczynek w jednym miejscu.

Masz chęć pozdrowienia kogoś, rzucenia jakiejś "złotej myśli" tudzież rady dla słuchaczy na koniec?

Pozdrawiam każdego, kto doczytał do końca.

Nielegalna paczka #2: Walentynkowy Mixtape 2008

Wrzucałem to na starym-starym blogu ponad 3 lata temu. Cieszyło się wzięciem. A gdzie tam, ci, co ściągnęli, słuchają "Walentynkowego Mixtape'u" do dziś. Więc chyba warto. 30 rockowych i hip-hopowych utworów oscylujących wokół tematyki miłości (na wszelkie sposoby).

Oczywiście ściąganie tego jest nielegalne, tak samo jak i udostępnianie. Także nie róbcie tego. Poniżej playlista:

01. Kult - Do Ani
02. O.S.T.R - Dla Zakochanych
03. Smarki/Pysk/Kixnare - Kawałek o miłości (Amyawy)
04. Dinal - Lawsang zla
05. Kult - 6 lat pózniej
06. Pidżama Porno - 28 (one love)
07. Jimson - Kwiatki, Łączki i Miłość (feat. Maly Esz Esz)
08. Kult - Łączmy się w pary, kochajmy się
09. Aro - Łączmy się w pary, kochajmy się (feat. Kazik i Marta)
10. Fisz - Drewno
11. Dinal - Lawsang
12. Kult - Kocham Cię, a miłością swoją
13. Te Tris - Tymy (feat. Trzyker)
14. EsDwa And Pogz - Tymy (Suplement) (Feat. Te Tris)
15. Kult - Baranek
16. Mef - Jedna miłość
17. Dinal - Ty (feat. Lilu)
18. Pidżama Porno - Nikt tak pięknie nie mówił, że
19. Zkibwoy & DJ Ader - Mloda
20. Sweet Noise - Dzisiaj mnie kochasz, jutro nienawidzisz (feat. Anna Maria Jopek)
21. Kazik - Spalam Się
22. Kult - Lewe lewe loff
23. Cisza I Spokoj - Ostatniej Nocy (feat. Lilu)
24. Strachy na Lachy - Raissa
25. Kaliber 44 - Bierz Mój Miecz i Masz
26. Autor Nieznany - Chryzantemy Zlociste
27. Pezet-Ajron - W Moim Świecie
28. Eldo - I'm In Love
29. Kult - Dziewczyna bez zęba na przedzie
30. Maly Esz Esz - Ukryty Bonus Track

DOWNLOAD

Gustoprześwietlacz: Groszka

to jest RYJEC Groszki


Po prostu Groszka. Groszka, co ma fajny gust:

Stworzenie tej listy zajęło mi naprawdę fchuj czasu! Najpierw ogarnęłam mp4 i wybrałam milion utworów. Potem 2 miliony z tego uznałam za pierdoły (chociaż dalej mi trochę smutno, że nie podołało "Nie jest już jednym z nas" z Króla Lwa 2). W ostateczności lekko okroiłam 10nę i wyszło coś takiego:

1. Strachy na Lachy - Cygański Zajeb

Tak jak zeszłoroczny, wakacyjny koncert Strachów w Rzepinie otwierał "Cygański...", tak i u mnie właśnie ten utwór rozpoczyna ten mały koncert. Mnóstwo pozytywnej energii, wylajtowania i ogólnej przewspaniałej WYJEBKI <3. No i w ukryciu dołączam do tego "Dygoty", bo też są zajebiste!

2. Hey - Chyba

Zbyt krótka na tak dobry tekst! Do tego głos Kaśki w drugiej części – MIAZGA.

3. O.S.T.R. - Echo Miasta (feat. Pezet)

Mogłabym wymieniać setki kawałków zarówno Ostrego, jak i Pezeta, ale nie bądźmy monotematyczni. Zamiast tego "Echo miasta", które łączy rymy dwóch zajebistych raperów o godzinie 11:51 rano.

4. Gary Jules - Mad World

Idealna dla wszelkich smuteczków i stworzona wprost na pochmurne dni. Polecam teledysk – równie głęboki jak utwór.

5. Kult - Do Ani

Zarówno w wykonaniu Kazika, jak i Kuby Kęsego w jednym z odcinków "Idola" (który moje siostry nagrały kiedyś na kasecie VHS pomiędzy "Światem według Ludwiczka" i "Kryminalnymi") – wulkan emocji.

6. Czesław Śpiewa - Caesia & Ruben (feat. Nosowska)

Przepiękny tekst i wyjątkowo baśniowa melodia. Sam fakt, że to utwór Czesława (<3) oraz wyżej już wspomniany zadzior Nosowskiej – połączenie idealne.

7. Pidżama Porno - Tom Petty spotyka Debbie Harry

Charakterystyczna moc utworów Pidżamy, którą uwielbiam. "Tom Petty..." akurat ze względu na świetny tekst, ale wyróżnić bym też mogła "Twoją generację", "Kotów kat ma oczy zielone" no i oczywiście piosenkę o Jacku Soplicy, czyli "Zabiłem go".

8. Fisz - Polepiony

W tym przypadku, podobnie jak wyżej, mogłabym wymieniać miliony równie dobrych utworów. Fisz – wg mnie autor (autor-mężczyzna podkreślam!) najlepszych polskich tekstów w tej dziedzinie niby alternatywy połączonej z niby hip hopem.

9. Hasi - Piłkasz

Nie sposób nie wcisnąć tu kawałka wschodzącej gwiazdy polskiego hip hopu – Pawła Hasiuka. Polecam, bo głos i nawijka Hasiego wgniatają w ziemię!

10. ??? - ???
http://www.jeszczetunicniemaalepodobnomabyczajebiscie.mojerymyprostozbani.elo

Ostatnie miejsce pozostawiam wolne, ale nie bez przyczyny. Zajebiście wierzę w to, że za jakiś czas się wypełni – moją nawijką. (JAK CHUJ)

Strachy na Lachy - co mam powiedzieć? Lubię bardzo. "Cygański..." może nie jest w moim top5 Strachów, ale nic to nie zmienia. Hey - faktycznie, mogłoby być dłuższe. Hey, podobnie jak Strachy, bardzo lubię, także nie będę się tu silił na ocenianie, gdyż nie skończyłoby się to niczym obiektywnym. Ostry - kurczę, taki sobie ten kawałek. Ostry i Pezet mają milion lepszych utworów. Szkoda, że, koniec końców, wybrałaś ten. Gary Jules - no to nutę dałaś. Fajna, fajna. Słyszałem już milion razy i z wielką przyjemnością przesłuchałem po raz kolejny. Kult - to chyba jasne, że propsuję. Wzmianka o jakimś Kubie Kęsym jednak zupełnie niepotrzebna. Kto to kurwa w ogóle jest? Czesław Śpiewa - jedna z moich ulubionych piosenek z chyba najlepszego, polskiego krążka ubiegłego roku. Nosowska pasuje tutaj idealnie. Pidżama Porno - jak ja nienawidzę twojej generacji, w której kotów kat ma oczy zielone, bo nikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości marchwi w butonierce pryszczatego Józefa K. ze styropianu. Kiedyś dużo Pidżamy słuchałem. Później mi przeszło, ale sentyment pozostał. To nie jest mój ulubiony utwór, ale słucham go z przyjemnością. "Polepiony" - stary, dobry Fisz. Zdecydowanie mój ulubiony utwór młodego Waglewskiego. Najfajniejsze flow w historii polskiego hip-hopu. Hasi - żaden high level to nie jest, ale jak na województwo lubuskie całkiem dobrze. Spoko temat, ostatni kawałek o futbolu jaki słyszałem był Meza i Duże Pe. Ogólnie to małe propsiki lecą, może coś z Hasiego będzie. A na nawijkę Groszki czekam z niecierpliwością, wiadomo. Chcesz patronat mojego bloga? ;-)

Gustoprześwietlacz: Górek a.k.a. Górson

Górek vel Górson. Przesympatyczny i "przepozytywny" człowiek, który piwa nie pije, tylko się nim delektuje. Chyba najbardziej skumał, o co chodzi w tym prześwietlaniu. Najlepsza "10" ever?

Poniżej 10 piosenek, które może i nie do końca oddają mój gust muzyczny, ale tak sobie uknułem, że ta playlista będzie niebanalna. Czy mi "wyjszło"? Pewnie nie, ale cóż... Trzeba żyć dalej. Aha, dodam jeszcze, że kolejność przypadkowa.

Ray Charles - Unchain My Heart


Troszkę staroć, ale chyba nigdy mi się nie znudzi. Mówcie co chcecie, ale jazz to zajebista muzyka. Mogę ją słuchać godzinami.

Bajzel - Wsioryba


Przypadkowo wpadłem na ten kawałek. Okazał się hitem wiosny - przynajmniej dla mnie. A tak poza tym świetny muzyk z tego gościa - na scenie ma naprawdę niezły bajzel. Człowiek orkiestra - nic dodać, nic ująć.

Leniwiec - Reggae dla pana prezydenta


Ktoś kiedyś powiedział, że dobrego punku nigdy za wiele. I miał rację. Co prawda stary zespół, stara piosenka i troszkę spokojniejsza, ale ma niewątpliwie swój urok. Po prostu "I like It". Zastanawiałem się, jaki kawałek wybrać, bo ostatnio naprawdę mam niezłą zajawkę na ten zespół. Ogólnie polecam.

Mate - Spacer


Nie wiem, czy już u kogoś się ten kawałek pojawił, ale jest godny polecenia. Niewątpliwie uzyskał miano przeboju zeszłego lata. Pozytywny tekst, no i ta trąbka... Ahhhh... W ładne dni aż trudno wybić tekst z głowy. Jakoś przełknę to, że pochodzą z Zielonej.

Enej - Radio Hallo


Sympatyczna piosenka, ponadto wokalista nieźle poczyna sobie na akordeonie, co bardzo mi się podoba. Na plus również kultywowanie swoich tradycji. Podobno nieźle poczynają sobie w muzycznym "show" w TV. Nie pozostaje nic innego, jak mieć nadzieję, że odwiedzą w tym roku po raz kolejny Przystanek Woodstock.

O.S.T.R. - śśśśśś


Krótko mówiąc: "Jeśli się okaże, że mam na to czas, podróżuję w snach, no bo kocham spać".

Motörhead - Ace of Spades


Nie mówcie, że nie pamiętacie tego kawałka z "Tony'ego Hawka", bodajże dwójki! Jak miło powspominać "stare, dobre czasy", gdy nie było jeszcze tylu problemów.

AC/DC - TNT


Jeden z niewielu zespołów, który potrafi mnie nieźle nakręcić do działania, szczególnie tą piosenką. A tak poza tym wielki szacun dla tych starszych panów, którzy potrafią jeszcze rozkurwić niejedną scenę. Wiele ich utworów nadawałoby się do tej listy.

Jafia Namuel - Pozytywne myślenie


Tytuł mówi chyba wszystko o tej piosence. Jak dla mnie idealna nuta na gorsze dni. Idzie się przy niej nieźle - hmm, jakby to? - wyciszyć? Czy coś like this.

Paweł Kukiz - Pieśń o Małyszu


Wiem, wiem zabrakło Kazika, ale nie ma raczej sensu go tu umieszczać, bo po co [Racja, wystarczy, że ja o nim piszę raz w tygodniu - Lite]. Mógłbym mu poświęcić całą taką listę, ale nie o to tutaj chodzi. Co do piosenki to wręcz uwielbiam ironię Kukiza no i ta muzyka... Chyba nie można było lepiej pocisnąć kibiców sukcesu. Niezmiernie bawią mnie również niektóre komentarze na temat tej piosenki. Ludzie to tylko taki żarcik artystyczny! A tak poważnie, dziękuje Panie Adamie za te wszystkie lata. Dziękuje, że mogłem Pana pożegnać. Kawał Historii.

Propsy za Raya Charlesa Górson, tożto klasyg. Bajzla wrzucał już Danon. Powtórzę się: świetny numer. Leniwiec - beka! Jak najbardziej na plus! Mate - to jest niewątpliwie hit zeszłego lata. Hit, który nierozłącznie kojarzy mi się właśnie z Górsonem. Nie wiem, może to przez ten kaszkiet, który czasem nosi. No, świetny numer. Tak w ogóle, to mamy to na karaoke? Enej - nie znałem wcześniej, zajebista rzecz. Wpadam z dyskiem! Ostry - pozytywny numer z ostatniej płyty tego pana, którą z miłą chęcią słuchałem, katowałem wręcz. Żyję jak miś panda - jem, sram, zasypiam. Motörhead - było, było! "Tony Hawk" zawsze był jedną z tych gier, w które grało się godzinami. No i w każdej części był zajebisty soundtrack. Ma ktoś może na płycie? AC/DC - to chyba też było w THPS2, co? Kolejny klasyk. Jafia Namuel - w przyszłym tygodniu zespół ten dwukrotnie wystąpi w Gorzowie - w III albo IV LO i klubie ManaMana. Sam utwór fajny, fajny, pozytywny, nie żeby się jakoś mocno wyróżniał na tle innych reggae'owych kawałków. "Pieśń o Małyszu" - kiedy poszliśmy z Górkiem, Danonem i Daviem na gorzowski koncert KNŻ w marcu, Górek mówił wyłącznie o tym, że za ileś tam tygodni "jedzie na Małysza". A utwór znakomity. To chyba najlepsza "10" ze wszystkich...

Gdyby polskie płyty hip-hopowe były 12 wigilijnymi potrawami, czyli najprawdopodobniej najgłupszy tekst na tym blogu

Pierwsza Gwiazdka już świeci na niebie, Święty Mikołaj już dawno przykicał pod choinkę i zostawił cudowne prezenty. Wprawdzie dopiero 16, ale, na dobrą sprawę, do wigilijnego stołu można już zasiadać... Tylko wyobraźcie sobie, że nie ma na nim tradycyjnych potraw, a ich role odgrywają polskie płyty hip-hopowe. Że debilny pomysł? Nie mniej debilny niż momentami polski hip-hop.

Tradycja zobowiązuje do tego, żeby przed rozpoczęciem jakże sytego posiłku, złożyć sobie najserdeczniejsze życzenia w stylu "zdrowia, szczęścia, pomyślności" i podzielić się opłatkiem. Opłatkiem, czyli świętością. A jaka płyta w polskim rapie jest świętością? To zależy od kręgów. Jedni kultywują "Kinematografię" Paktofoniki, inni "Jazzurekcje" Ostrego. Na Ślizgu opłatkiem stałyby się pewnie "Najlepsze dni" albo jakieś "Najebawszy". Może ustalmy, że każdy uważa co innego za święte, więc niech każdy przygotuje swój własny opłatek. Potrawy, do których zasiada się po "Dużo zdrowia, bo zdrowie jest najważniejsze!", wybrałem już tylko według własnych skojarzeń.

U mnie w domu zaczyna się od barszczu z uszkami. Można powiedzieć, że zaczyna się od najlepszego, bo zamiast tych wszystkich 12 potraw mógłbym zjeść 12 porcji barszczu z uszkami. To wszakże taki klasyk Wigilii. Nic więc dziwnego, że barszczu z uszkami polskiego hip-hopu upatruje w "Światłach Miastach" grupy Grammatik. Podobnie jak barszcz z uszkami mógłbym przesłuchać je 12 raz pod rząd, mając w głębokim poważaniu resztę.

Co w dalszej kolejności? U mnie zaczyna się wybieranie według własnego gustu. Rzadko się zdarza, żebym na Wigilię jadł karpia, co dla wielu czytelników może oznaczać, że u mnie w domu nie ma prawdziwych Świąt. Może dlatego, że nikt z rodziny nie lubi pierdolić się z ośćmi. Może też z tego powodu, iż nikogo nie ciągnie do trzymania karpia w wannie, tylko po to, aby go następnie okrutnie bądź *humanitarnie* ukatrupić. Tak bestialsko mógłbym postąpić jedynie z "Na szlaku po czek" VNM-a. Ale mówię, co kraj to obyczaj, co osoba to różniące się gusta, co słuchacz rapu to inny karp polskiego hip-hopu, bo i skojarzenia z karpiem ludzie miewają całkiem odmienne.

Jeśli już przy rybach, to u mnie zawsze są śledzie. Na normalną kolację wcinam je aż miło. Podczas Wigilii takiego wrażenia już nie robią, skoro wokół tyle smakołyków, a i tak je się wszystkiego po trochu, jak najszybciej, bo przecież prezenty, PREZENTY, PRE-ZEN-TY!!! I taka postawa wobec śledzi pasuje do mojej postawy wobec płyty "W pogoni za lepszej jakości życiem" duetu Małolat/Ajron. Niby całkiem fajnie, ale jednak, stojąc oko w oko z innymi potrawami i płytami, "Przestań się w końcu pytać, czy jestem Pezeta bratem" przegrywa. Nie da się tego w kółko słuchać, tak jak się nie da jeść śledzia za śledziem.

Jako, że w czasie Wigilii nie spożywa się mięs, królują nie tylko ryby, ale też i grzyby. Znienawidzone przeze mnie, wpierw ususzone, a potem uduszone grzyby. Masakra. Wywołują one u mnie odruchy wymiotne niczym "Dziś w moim mieście" duetu Pezet / Małolat. Wyjątek: grzybki mun, ale przecież nawet na wspólnej płycie braci Kaplińskich jest jeden fajny utwór... Co więcej, grzyby przybierają postacie jeszcze gorsze - kapustę z grzybami, czyli, jak zwykłem mówić, bigos bez mięsa. Sporo osób taki "smakołyk" jednak lubi, ba, wręcz go ubóstwia, więc chyba najlepiej porównać go do "Spalonych inny słońcem" tria 2cztery7 - albumu, którego nie mogę strawić, lecz spore grono osób uznaje go niemal za klasyka, a przynajmniej za swój ulubiony krążek.

O dziwo, kapusta i grzyby w wyjątkowych sytuacjach mi smakują. Wyjątkowe są - fanfary - pierogi z kapustą i grzybami, które są doskonałym przykładem na to, jak z dwóch znienawidzonych składników można zrobić wprawdzie może trochę pospolitą, ale jednak jedną z moich ulubionych potraw wigilijnych. Coś jak Warszafski Deszcz i "Powrócifszy". Dopiero tym albumem TDF i Numer zyskali moją sympatię. Na swoich solowych wydawnictwach tak wysokiej formy, moim zdaniem, już nie dotrzymują, co do grzybów i kapusty pasuje idealnie. Pytanie tylko, kto jest w tym duecie kapustą, a kto grzybami. Który składnik jest "zawsze spoko"? Który ma skłonności do beefów i niewyparzoną gębę?

Powoli przechodzimy do dań na słodko. Dań na słodko, nie deserów - to różnica. Może to dziwne, lecz w moim domu na Wigilie je się makaron z serem i rodzynkami. Makaron z serem jemy właściwie średnio raz na tydzień, lecz wtedy już bez rodzynek. Nie wiem, to może taka podświadoma pozostałość po poprzednim ustroju, kiedy z bardziej egzotycznymi wytworami przez cały rok był problem, ale na Święta rzucano towar, lud się cieszył, a za komuny było lepiej. A może po prostu taki zwyczaj, nic więcej. W każdym razie, makaron z serem i rodzynkami zawsze był czymś takim mało wigilijnym w moim mniemaniu. Nie żebym narzekał, bo bardzo lubię makaron z serem i rodzynkami. Wydaję mi się jednak, że ta potrawa nieco odstaje od reszty, jest czymś zupełnie innym, wyrwanym z kontekstu. Gdybym zestawiał tutaj wigilijny stół nie z polskimi płytami, tylko rodzimymi raperami, to postawiłbym na Fisza, człowieka wg mnie trochę oderwanego od tego krajowego bagienka zwanego hip-hopem. Pasowałby tu każdy jego album. Ostatecznie wybrałem "Heavi metal", gdzie nie brakuje odniesień do przeszłości, coś jak te rodzynki. Niewyobrażalnie słodka jest także kutia. Za słodka. Przesłodzona. Jak hiphopolo. Jak Jedem Osiem L i "Wideoteka".

Co do popicia? Tradycyjny kompot z suszonych owoców. Niby nic takiego, a smakuję zaskakująco nieźle. Jest to taka niespodzianka, bo zawsze patrzę na te owoce i myślę sobie, że często nie smakują mi przed wysuszeniem, a co dopiero po. A tu się okazuje, że bomba, że da się pić, że wypijam wręcz parę kubków. No i podobnie jest z "T.R.I.P." Pięć Dwa. Niby chłopaki z Dębca nigdy mnie bardziej nie jarali, a tu proszę, surprise, świetną płytę nagrali. Serio. A że Polacy lubią sobie zapożyczać od innych narodów, to na stole (albo pod) bywa także Coca-Cola. Ze Stanów ściągamy również raperów, nie tylko przy użyciu RapidShare. Przykład pierwszy z brzegu to "Global Takeover" El Da Sensei & The Returners. "A dlaczego zaliczam napoje do wigilijnych potraw?" - mógłby ktoś zapytać. Kryzys i takie tam.

A na deser? Przede wszystkim sernik. Sernik to ciasto kultowe. Ciasto przepyszne. Ciasto, które mógłbym jeść w kółko, o ile piecze go moja mama. Palce lizać po prostu. Coś jak "Muzyka poważna" Pezeta i Noona. Nigdy się nie znudzi. Poza tym? Pierniki. Mama co roku zaskakuje z ich wyrobem, za każdym razem przybierają bowiem inne kształty. Co roku to samo - osłupienie jak na "Dużych Rzeczach" Weny i Rasmentalismu oraz różnorodność jak na "Lavoramie" Ortegi Cartel.

Także wesołych świąt moi mili. Ja swoją wigilijną kolację już zjadłem. A Wy, co jecie na Wigilię?

Nie odejdę stąd

Przesłuchałem ze 2 razy to nowe POE. Wnioski?

Czytaj dalej >>

Lato #3: Morski chillout

Od niedzieli do środy przebywałem nad Bałtykiem w Dziwnowie - wraz z grupą znajomych pod namiotami. Pełen chillout, jak to nad morzem zresztą. Pamiętam wypady sprzed lat, kiedy poznałem "Obraz" Reva, pasujący klimatycznie idealnie (i to nie tylko z uwagi na "Song of Will"). Plaża, słońce i nagrzany piasek świetnie komponował się też z "W strefie jarania i w strefie rymowania" opolskich Dinali.

Czytaj dalej >>