Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nas. Pokaż wszystkie posty

Gustoprześwietlacz 2.0: marcinpe


Marcin Pazdrąg - zamieszkały w Gdańsku, pochodzący z Działdowa. I właśnie o działdowskiej scenie hip-hopowej traktuje jego blog. Jest to o tyle ciekawe, że Działdowo trudno nazwać miastem. To miasteczko - zamieszkuje je niewiele ponad 20 tysięcy osób, a mimo tego, posiada jakąś scenę hip-hopową (nie wiem - szczerze mówiąc, nie śledzę). Poza tym jest redaktorem serwisu AxunArts.pl (na początku cyklu prześwietliłem red.nacza portalu - Mateusza Kołodzieja). Tam pisuje sobie o rapie, głównie o polskim, choć zdarzają się wyjątki. I co tam jeszcze mówi Facebook? Ano, w związku z pewną młodą damą + mamy z Marcinem 8 wspólnych znajomych: 2 raperów, jednego dziennikarza, a poza tym to samych blogerów. Beka, co?

Przyznam, że zanim zabrałem się do pisania "Gustoprześwietlacza", musiałem sprawdzić o co w tym wszystkim chodzi. Początkowo wydawało mi się, że opiszę TOP10 moich ulubionych kawałków i po robocie. Jakże trudne to zadanie, uświadomiłem sobie dopiero podczas zastanawiania się nad trackami, które miałbym umieścić w tym zestawieniu. Minutę później stwierdziłem, że ranking moich ulubionych utworów wcale nie przybliży Wam mojego muzycznego gustu. Proste, że w pierwsza dziesiątka zawładnięta jest przez rap. I co byście o mnie wiedzieli? Że słucham tylko rapu? Tak, słucham dużo rapu, ale lubię też inne gatunki. Poniżej postaram się określić mój dziwny gust muzyczny. Zapraszam do lektury.

Ortega Cartel - Lula/Dziś już nie besztam


Przepraszam za ten ukośnik ale po prostu nie mogłem się zdecydować, który kawałek wybrać. Ortega Cartel to skład, który zrobił się popularny po premierze świetnego albumu "Lavorama". Ja jednak śledzę twórczość chłopaków od wcześniejszych płyt i według mnie "Podziemne Disco" nie ma sobie równych. Kawałek "Lula" oraz "Dziś już nie besztam" to jedne z moich ulubionych rapowych tracków i bez wątpienia dwa najlepsze jointy w całej dyskografii Ortegi. Powracam do nich bardzo często i nie mogą mi się znudzić.

Eis - Najlepsze Dni


Pierdolony klasyk, który sprawia, że czuję się jak Superman. Nieśmiertelny album pt. "Gdzie jest Eis?" z 2004, który odpalam kilka razy w roku i odpalę nawet w 2037. "Są takie dni, że wszyscy mówią mi, że jestem gościem / I są takie dni, że na prawdę czuję się dobrze!". Eis styl!

Nas - Surviving The Times


Tym kawałkiem zajarałem się zaraz po pierwszym odsłuchu. Co za bit, co za sampel, co za Nas. Bez wątpienia Nasir jest moim ulubionych raperem z USA i bez wątpienia "Surviving The Times" to mój ukochany track w jego dyskografii. Pamiętam, jak pierwsze wersy Nasa cytowałem wszędzie gdzie się dało. Zacytuję i tutaj. "I was young, I was surviving the times / Waiting for my moment, I was destined to shine".

Cormega - Are You My Nigga


Drugi i zarazem ostatni raper ze Stanów w moim Gustoprześwietlaczu. Pierwsze 3 płyty Cormegi znam na pamięć i z każdym mogę się zmierzyć w "Jakiej to melodii" z tych albumów. "Are You My Nigga" to mój osobisty klasyk, który zawsze będzie działał na mnie tak, jak działa teraz. Wy tego nie czujecie? Dziwne...

Blink 182 - Dumpweed


To było w gimnazjum i była zajawka na kalifornijski punk rock. Bink 182 to zespół, do którego powracam najczęściej, jeżeli chodzi o ten gatunek. Słuchając "Dumpweed" od razu przypominają mi się wakacyjne dni, kiedy to nie miało się kłopotów, słońce świeciło, a jednym problemem był zbyt duży wybór miejscówek na spędzenie wieczoru. Poza tym kto nie oglądał Amercian Pie? Kojarzycie scenę, kiedy to koleś biegnie do swoich kumpli, żeby zobaczyć livestream rozebraną laskę, która leży w jego pokoju?

Bob Marley - Turn Your Lights Down Low


Kogo mogę mieć na myśli, jeżeli mówię, że słucham reggae? Bob Marley to artysta, którego szanuję i lubię czasem odpłynąć przy jego twórczości. Jest mnóstwo kawałków, które ubóstwiam, jednak do "Gustoprześwietlacza" postanowiłem wybrać "Turn Your Lights Down Low". Jest to dla mnie ważny utwór, który kojarzy mi się z ważnym dniem w moim życiu. Mimo, że czasy kiedy męczyłem Marleya minęły to nie mogłem, pomiąć go w tym zestawieniu.

Burial - Homeless


"Homeless" to kawałek, który znam najkrócej ze wszystkich tu wymienionych. Okryłem go przy okazji poszukiwania nowych zajawek muzycznych. Cała twórczość Buriala zrobiła na mnie ogromne wrażenie, jednak ten track bije wszystkie na głowę. Pobudza wyobraźnię, ma klimat, którego próżno szukać u innych dubstepowych artystów.

Rap Addix - Kiedyś


Szczerość, emocje, werbalizacja uczuć. Flow chujowy, charyzmą nadrabia. Junes od jakiegoś czasu jest moim ulubionym raperem, którego teksty przemawiają do mnie w 100%. Z wieloma się utożsamiam i nie jestem w stanie przejść obok nich obojętnie. Warto dodać, że każdy inny kawałek mógł się tu pojawić zamiast "Kiedyś".

SOL - Dear Friends


Miało już nie być rapu z USA ale nie mogłem zapomnieć o moim ukochanym Seattle. Świetny kawałek SOLa okraszony jeszcze lepszym klipem. Rapów z takim bitami mogę słuchać non stop. Wykorzystam okazję i zareklamuję swój tekst o rapie z Seattle, który został opublikowany na łamach AxunArts.pl - KLIK.

Reno - Życie


Jestem psychofanem Reno i się tego nie wstydzę. "Następny Level" przekatowałem już dawno temu, a obecnie łykam wszystko, co wyjdzie od ulubionego rapera twoich ulubionych raperów. Jak to jest, że gdzie Reno da gościnną zwrotkę, to zje ona gospodarzy albumu jednym wersem? Tak było na Okolicznym Elemencie, tak było na nowym Rasmentalismie, i tak pewnie będzie jeszcze nie raz. Aha, warto przypomnieć, że tak gra wymaga od niego 10% tego co umie, pozostałe 90 daje za szacunek!

Koniec. Tak jak myślałem, zamknięcie się w 10 kawałkach, które mają określić mój gust muzyczny jest niemożliwe. Co innego 20 pozycji, wtedy dałbym radę.

Czytajcie polskie rap blogi. 5!

Ortega - świetny numer, może nie jeden z moich ulubionych, ale naprawdę świetny. Eis - ano, klasyk. Kozacki kawałek, też czasem włączę. Nas - też lubię Nasira, ale to nie jest mój ulubiony utwór jego autorstwa. Ale i tak propsy. Cormega - nie czuję tego. Blink 182 - nie uznaję czegoś takiego jak kalifornijski punk - ble i fu. Bob Marley - całkiem git. Burial - trochę męczące. Rap Addix - strasznie szczere, ale i nudne. SOL - znowu nuda. Reno - może być, ale Reno lepiej nawija obecnie, prawda?

Gustoprześwietlacz 2.0: Jose


Ojjj, z tym panem to będzie ciężko. Już to czuję. Na imię mu Mateusz, na nazwisko Osiak. Mieszka gdzieś na wsi, na prowincji. Ciekawe, czy ma blisko do sklepu, bo do kościoła to na pewno. No właśnie, ultrakatolik z niego. Wiecie, ministrancik. Pielgrzymka ponad Przystanek Woodstock. I tak dalej. Ale słucha rapu. I czegoś tam jeszcze. Głównie rapu. Nawet sam rapuje (nie polecam). Aktywny użytkownik forum Ślizgu - od tego, to mnie aż ciary po plecach przechodzą. Ja tam długo nie wytrzymuję. Ale cóż. Aha, no i pisze bloga. Czasem konkretnie, czasem strasznie przynudza, ale okolica się jara. Czyli coś jak z moim przybytkiem.

Witam. Jeżeli czasem odwiedzacie mojego bloga albo czytacie moje komentarze pod wpisami u Litoslava, to wiecie, że jestem wierzącym człowiekiem. Lite niejednokrotnie próbował, czy to w komentarzach u mnie, czy nawet na swoim blogu, wbijać małe szpileczki w mój chrześcijański wizerunek. Skoro dostałem możliwość zaprezentowania mojej dziesiątki, nie mogło obyć się bez chrześcijańskich momentów, w końcu blog Kowboja z rejonu Gorzów to doskonałe miejsce na ewangelizację!



Mietek Szcześniak – Każdy wschód słońca


Byłem niedawno na pielgrzymce na Jasną Górę. Każdy dzień rozpoczynaliśmy wędrowanie właśnie tą piosenką. Szybko wpadła mi w ucho i zajarałem się, więc kiedy wróciłem do domu każdego poranka refren "Każdy wschód słońca Ciebie zapowiada" chodził mi po głowie. Wklepałem w Google ten tekst i oniemiałem. Ten sam Mietek Szcześniak od "Dumki na dwa serca" i kawałka z Mezem śpiewa o Bogu? Bardzo pozytywne zaskoczenie, bardzo dobre wykonanie. Musiałem od tego utworu rozpocząć swój gustoprześwietlacz.

T.Love – Bóg


Muniek Staszczyk jakiś czas temu udzielił wywiadu dla pisma Drakka, w którym opowiadał o tym kawałku. Powstał w czasach kiedy Muniek przeżywał swój kryzys wiary. Chlanie, dragi, groupies – uderzyła sodówka. Dostał ten reagge'owy podkład i długo nie mógł nic napisać. W końcu któryś z muzyków ukryty za zielonym dymkiem doradził: "Napisz o Bogu". Siadł. Napisał, że tak bardzo chciałby zostać kumplem Boga. I został nim. Obecnie jest mocno wierzącym katolikiem.

Fioretti – Klara


Fioretti to powstały pod koniec lat sześćdziesiątych franciszkański zespół. Mają w swoim dorobku kilka rockowych bangerów, ale ja prezentuję spokojniejszy, piękny utwór poświęcony św. Klarze z Asyżu.

Jeff Buckley – Hallelujah


Na pielgrzymce próbowano się zmierzyć również z utworem Leonarda Cohena (oczywiście w polskim przekładzie nieodżałowanego Maćka Zembatego). Wychodziło to marnie, bo do zaśpiewania "Hallelujah" trzeba mieć spore predyspozycje. Dopiero w ostatnich dniach pielgrzymowania usłyszałem kogoś, kto podołał temu klasykowi. Na jednym z postojów jedna z sióstr wzięła do rąk gitarę i przy kilkudziesięciu osobach pięknie, czysto zaśpiewała ten wspaniały utwór. Niestety nie mam jej wersji, dlatego prezentuję nieco gorsze wykonanie Jeffa Buckleya – najbardziej znane i najbardziej utytułowane spośród miliona coverów piosenki Cohena.

BiszOerKay – Żegnam się


Czytałem gdzieś interpretację, która mówi o tym, że Bisz tym kawałkiem żegna się z Bogiem. Nie wiem czy to prawda, nie znam poglądów Bisza na temat wiary. W każdym razie wyszedł mu kawałek, z którym utożsamiam się (prawie) w całości.

Eldo ft. Smarki Smark – Czas (wersja oryginalna)


Skoro już wszedłem w rapowe klimaty, to odejdę trochę od mojego chrześcijańskiego gustoprześwietlacza. Pierwsza wersja kawałka "Czas" z CKCUA. Zdecydowanie lepsza, bardziej klimatyczna, świetna. Kocham od pierwszego usłyszenia.

Common – Love is...


Przepiękny kawałek o miłości z mojej ulubionej płyty Commona. Jakby ktoś nie zauważył, to wróciłem do chrześcijańskiej tematyki.

Nas & Damian Marley – Count Your Blessings


Nas i Damian Marley doskonale wiedzą, ile dostaliśmy od Boga błogosławieństw. Wypada Mu podziękować, prawda?

Tadeusz Woźniak – Mam ledwie bliznę


Jedna z największych polskich postaci muzycznych w repertuarze czeskiego barda Jaromira Nohavicy. Piosenka pochodzi z albumu "Świat wg Nohavicy" z 2008 roku. Gorąco polecam, tematyczna i klimatyczna różnorodność, każdy znajdzie coś dla siebie, warstwa liryczna na naprawdę wysokim poziomie, kawał dobrej muzyki.

Emma's Imagination – This Day


Ta urocza dziewczyna wygrała angielską wersję programu Must Be The Music. Prezentuję wersję z koncertu, nieco różniącą się od tej, którą wykonywała w programie (tutaj mamy więcej instrumentów). Szkoda, że na płycie zepsuła zupełnie klimat tego utworu. Oczywiście to nie jedyny dobry utwór Emmy, na Youtubie można znaleźć sporo materiałów z MBTM i koncertów, więc polecam. Płytę również, choć na żywo wypada o niebo lepiej.  

Mietek Szcześniak - słabe, brzydkie i fu. "Zajarałem się" i "Mietek Szcześniak" nie mogą ze sobą koegzystować. Wytrzymałem do połowy numeru. T.Love - Muniek zawsze spoko. Na plus, nawet jeśli się nie utożsamiam. Fioretti - no chyba żartujesz. Jeff Buckley - szczerze? Wolę wersję Cohena. Po prostu. Bisz - dobry numer, oklaski. Eldo + Smark - zajarałem się tym dawno. Na pewno wcześniej, niż Ty Mietkiem Szcześniakiem. Mega numer. Common - może być. Nas & D. Marley - nie, nie wypada. Ogólnie to lubię, ale na "Distant Relatives" są dużo, dużo, DUŻO lepsze kawałki. Woźniak - tego albumu z piosenkami Nohavicy mój tata słucha ZAWSZE w samochodzie. Zwłaszcza umiłował utwór o odwalaniu kity. Ale to, co śpiewa Tadek Woźniak, jakoś mi nie leży. Bywa. Emma's Imagination - no całkiem spoko, nie jest złe. Ale ten gustoprześwietlacz chyba najgorszy ze wszystkich. Elo.

Wyjeżdżam, by nie wrócić, ale jeszcze nie teraz (a.k.a. słowo na środę)

Za 10 dni opuszczę Gorzów nad Wartą i przeniosę się trochę na wschód, do Poznania. Obok fundamentalnych pytań pokroju "Ile minut gotować makaron?" oraz "W ilu stopniach wyprać koszulę i jak ją później wyprasować bez żelazka?" muszę postawić sobie jeszcze jedno: "Co ja zrobię ze swoją kolekcją płyt?". Bo natenczas to równo 350 krążków. Czym ja to przewiozę, gdzie ja to będę trzymał?

Nie przewiozę i nie będę trzymać. W sensie: całej kolekcji. Na pewno wezmę parę ulubionych cedeków - nie wiem, max 20. I tak po paru miesiącach będę miał kilka nowych albumów i problem z ich upchnięciem po szafach i półkach.

Ale winyle wezmę wszystkie. Nie po to kupowałem półtora roku ten gramofon, żeby móc słuchać z wosku raz na miesiąc. Na tę chwilę placków jest z 50, więc też nie miało, będzie trzeba kombinować, po piwnicach trzymać, czy coś.

Ale jeszcze niedawno było tych winyli trochę mniej. Stwierdziłem, że przed wyjazdem warto byłoby jeszcze raz przejrzeć, co tam rodzice w swojej skromnej kolekcji posiadają. I tym sposobem przejąłem prawie całą dyskografię Maanamu (całkiem w porządku, debiut zdecydowanie najlepszy - no, przynajmniej najbardziej hitowy), dwie kozackie płyty Dire Straits (w tym kompilację z nieśmiertelnym "Brothers in Arms"), "...Nothing Like the Sun" Stinga z '87 z kilkoma wielkimi przebojami, the best of Queen, coś tam Sinead O'Connor, coś tam Tiny Turner, czwarty album Led Zeppelin (a na nim słynne "Stairway to Heaven"), krążek Buda Powella, ze 3 płyty Wojciecha Młynarskiego i jedno wydawnictwo od Irka Dudka. Teraz właśnie kończę słuchać "Historii Podwodnej" Lecha Janerki. Słowem, sporo może nie tyle dobrej, co wartej poznania muzyki (w jakimś tam sensie).

I był tam gdzieś też Wysocki z pieśniami, jak mniemam (nie znam rosyjskiego), "ku pokrzepieniu serc" (zresztą rzućcie okiem na okładkę - tylko dla niej przesłuchałem "Sons Are Leaving for Battle"). I niby początkowo mi się nie podobało, miałem zaprzestać słuchania po jednej stronie, ale że mi się nie chciało zmieniać krążka, poleciało całe. I w końcu, jakoś pod koniec, zabrzmiało to:



Znów sprawdzam coś przypadkiem i odkrywam rzeczy, z których ktoś ciął sample. Akurat z Wysockiego skorzystał DJ Creon na "21 gramach" Szada z Trzeciego Wymiaru na potrzeby singlowej "Rzeki". Check it.

Swoją drogą, parę dni później miałem kolejną "samplowaną przygodę". Ale - że się tak wyrażę - od dupy strony. Znajoma przywiozła mi z Anglii cztery, a właściwie pięć albumów - dwa pierwsze wydawnictwa Jamesa Browna i Jego Słynnych Płomieni, "Swordfishtrombones" Toma Waitsa (MEGA płyta, jedynie "Rain Dogs" stoi na porównywalnym poziomie), "Life After Death" Notoriousa i "It Was Written" Nasa. I na tym ostatnim Nasir Jones wysyła mi pewną wiadomość:



Nie żebym pierwszy raz to słyszał, ale dopiero wtedy do mnie dotarło, że bit to nic więcej jak zerżnięty Sting (konkretnie "Shape of My Heart") i dołożone bębny:



Potem znów błysk w głowie: ten sam bit wykorzystany przez pewnego znanego Wojtka Kamińskiego. "Kabareciarz" (bo tak go chyba trzeba nazwać) nie kryje się z tym, że to nic więcej niż "Shape of My Heart", a w dodatku całkiem nieźle parodiuje wczesnego Fisza:



Ciekawe, prawda?

No, to niedługo wyjeżdżam, ale nie po to by wrócić. 17 września - data przeprowadzki. Potem pewnie kilka dni ciszy na blogu - będę bez Internetu. Ale do tego czasu jeszcze 10 dni i kilka postów przed nami.

Gdyby bohaterowie letniego okienka transferowego byli utworami z "Illmatica"


31 sierpnia o godzinie 23:59 zamknięto letnie okienko transferowe obowiązujące w większości ligach europejskich. Jak zwykle - działo się. Od 1 lipca nie było dnia, żeby kibic jakiejkolwiek drużyny piłkarskiej ze Starego Kontynentu nie powiedział: "wow", "o kurwa" lub "chryste, bosz". Fabregas w Barcelonie, wyprzedaż Arsenalu, Eto'o na peryferiach Europy, Ljuboja w Legii i kolejny nie-Polak w kadrze narodowej - to tylko garstka najbardziej elektryzujących transferów.

Co to ma do muzyki? Na pierwszy rzut oka - nic. Ale weźmy takiego "Illmatica", klasyczny album Nasira Jonesa. Wylosujmy 7 z 10 numerów. Nie słuchajmy ich, weźmy pod uwagę same tytuły. I co? Albo Nas to faktycznie Nastradamus, albo miał niebywałe szczęście. Bo te 7 "losowo" wybranych utworów pięknie odzwierciedlają tegoroczne okienko transferowe. Nie wierzycie? Sprawdźcie:


 
 01. The Genesis - Michał Żewłakow do Legii Warszawa


Wrócił! ~ekscetytator77
Witamy w kraju, Michale. ~gentleman-z-warszawy
Powrót do ziemi ojczystej, do swojego miejsca na świecie. ~maciek-z-mokotowa
Historia zatacza koło. Żewłakow kończy karierę tam, gdzie jego geneza. ~gornolotny_-_
Hola, hola! Przecież Michał zaczynał w Polonii... ~spostrzegawczy_marek
Spierdalaj. ~cietariposta69


02. NY State of Mind - Mateja Kezman do BATE Borysów


Król strzelców Eredevise. Były zawodnik Chelsea Londyn. Teraz gra na Białorusi. Shitt happens. ~reprezentant-serbii
Ahahahahahahahahahaahah, beka fchuj. ~wysmiewacz11
SOLIDARNI Z KEŻMANEM. ['] ~solidarni2011i3/4
[*]. I dobrze mu tak. ~bramkarz-klubu-eredevise-ze-środka-tabeli
lololololloolollol ~wysmiewacz12
Pieprzycie. BATE Borysów to nie zwykły klub piłkarski. Ani styl życia. TO STAN UMYSŁU. ~dziecko-kwejka997


03. Life's a Bitch - kibice Arsenalu Londyn


Bye, bye, Cesc. ~kanonier78
Z tej Turcji Eboue będzie miał chociaż bliżej do swoich, he he he. ~wojtek_z_podlasia
Sayonara, Samir! ~kanonierishimo
I Ty, Gaelu, przeciwko nam? ~brutus
8:2? Chyba spadamy do Championship panowie... ~wierny_kibic
A życie jest jak dziwka, nanana... ~a.wenger


04. The World Is Yours - Cesc Fabregas do FC Barcelony


Legenda klubu. Mózg drużyny. Kapitan. I wgl. Odchodzi. Smuteczek. : C ~kocham-arsenal
Wreszcie, świat jest jego, a niebo limitem!!! ~fan_rapu
Nieistotne gdzie. Piękniśśśśś. Lofffciam!!! :*:*:*:* ~cizia-mizia
Przez 7 lat w Arsenalu Fabregas zdobył 2 trofea. Grając w Barcelonie, tyle samo uciułał w 2 tygodnie. ~statystyk_futbolu
Rywalizacja o miejsce w składzie? japierdolę... ~czabixavi


07. One Love - Manuel Neuer do Bayernu Monachium


I na chuj przychodzisz cwelu jebany?! ~monachijska-ultraska
Najgorszy transfer od czasu Figo w Realu. ~historyk_futbolu
Gdy Neuer będzie puszczał bramki, ja będę wiwatował. ~bayern-ponad-wszystko
Oliver Kahn właśnie przewraca się w grobie... ~proboszcz-z-twojej-parafii
Panowie, przeca tak nie wolno! Jeszcze nie zagrał, a Wy już na nie. Może okaże się wybitnym golkiperem. Panowie, jedna miłość! ~mediator666
Wypierdalaj. ~cietariposta69


09. Represent - Eugen Polanski do reprezentacji Polski


Ist er Pole? Oder Deutsch? Ich weiß nicht, do kurwy nędzy. ~polakkatolik
Chce się na Euro wypromować, szwab jeden. ~adam_malysz12
Nie o taką Polskę walczyliśmy!!! ~kombatant39
Represent Poland!!!!!111jedenjedenjeden ~aqwgwnbe
Chociaż ma polskie nazwisko. Nie to co Arboleda, Benisz, Perkis i Pereiro. ~fonetyczny__


10. It Ain't Hard To Tell - Samuel Eto'o do Anżi Machaczkała


ILE MILIONÓW ROCZNIE?! ~cronaldo
Biggie się mylił, limitem nie jest niebo, a zasobność portfela. ~fan_rapu
Ideały się sprzedały. ~nieczujęgdyrymuję
Wpisujcie miasta, które gardzą sprzedawczykami!!! ~jebaćpolicję
     Szczecin ~pogonpogon
     TRÓJMIASTO ~donald
     TYLKO WIDZEW!!! ~fan-widzewa88
     WIDZEW-ŻYDZEW!!!! ~elkaesiak
Przecież Eto'o nie nakarmi dzieci kiedyś wdychanym powietrzem. Nic za friko. ~leszek-z-warszawy
Wreszcie ktoś zauważył. Widzicie, hultaje, wcale nie tak ciężko to powiedzieć. ~ryszard-z-andrzejowa

Słowo na wtorek

Jak pewnie zauważyliście, podjąłem współpracę z serwisem MyBand. Kaski z tego żadnej, ale więcej osób czyta - to pewne. Portal jeszcze tak naprawdę nie wystartował, zapowiada się obiecująco. Z drugiej strony, gdy się okaże, że jest nieciekawie, to w sumie nic nie tracę. Wrócę ze wszystkim na bloga, gdzie ludzie wpadają, a po ostatniej eksplozji rodem z Wykopu jest ich coraz więcej.

Nie znaczy to jednak, że bloga mego rodzonego porzucam. Na MyBand muszę dotrzeć nie tylko do wyedukowanych głów, ale też do hip-hopowych laików (wiem, wiem - piszę o rapach, a niby rozkminiam sobie opcję, że już nie jestem hip-hopowcem; coś mi nie wychodzi po prostu). Także tu walnę coś bardziej fachowego, choć fachowiec ze mnie żaden, ale trzeba pozować na znawcę, co nie? No i nie zabraknie głupot, tekstów debilnych i wpisów całkiem luźnych jak ten.

Informacja druga - od października, a w praktyce pewnie gdzieś od drugiej połowy września, już nie kowboj z zachodu z rejonu Gorzów. W sensie, nadal będę pamiętać o korzeniach, tak jak o mnie one, ale jednak przez najbliższe 3 lub 5 lat żyć będę na wygnaniu w Poznaniu. Miała być Warszawa, ale nie wyszło. W każdym razie, i tak zamienię miasto na takie, którego nie da się przejść wzdłuż i wszerz w 3 godziny, a fajne koncerty zdarzają się raz na tydzień, a nie co trzy miesiące.

W ostatnich tygodniach różni znajomi sprezentowali mi słuchaną przez nich muzykę. I słucham teraz po parę, nowych dla mnie, płyt dziennie, i poznaję, i mój kajecik z napisem "ZAKUPY" się rozrasta. Minie pół mojego życia, zanim uzupełnię swoją kolekcję o te albumy.

A czego słucham? Choćby rapów. Też nowość? No tak. Bo wiecie, to rapy ze Stanów. Kilka płyt Notoriousa, Nasa, Jaya-Z i Masta Ace'a. I co? Nie wypowiadam się, to bez sensu. W każdym razie na liście zakupów znalazło się wszystko.

I co tam jeszcze? Bruce Springsteen. Dużo Bruce'a Springsteena. Właściwie to cała dyskografia Bossa. Davio jest fanem, także sprawdziłem. Parę perełek jest, też jakiś krążek Bruce'a sobie kupię, choć na pewno nie każdy ("Born in the U.S.A." już mam, na winylu). Słuchanie jednego albumu za drugim jest jednak dość męczące. Żądni Springsteena słuchacze, nie idźcie tą drogą!

Co jeszcze? Ach tak, Crystal Castles. W swoim Gustoprześwietlaczu jakiś numer wrzuciła N. Górna, co skwitowałem "a fajne nawet". Teraz dorwałem, wcale nie od niej, pierwszym album i jaram się opór. Brzmi tak, jakby dźwięki ze starych, kultowych gierek uporządkowano w nośne, przebojowe melodie. Nie wierzycie, to sprawdźcie to:



Do tego Portishead (druga płyta) i Massive Attack ("Mezzanine"). Też dobre.

Byłbym zapomniał o paru kozackich albumach, które kupiłem sobie okazyjnie w ostatnim czasie. Choćby świetne Dub Trio - nabyte za 19,90 w Empiku na Marszałkowskiej w Warszawie. Po Allegro hulało po 55 złociszy, także próbowałem sprzedać ze stuprocentową przebitką, ale że w ciągu 3 tygodni chętnych nie było, to sobie zostawiłem, rozpakowałem, posłuchałem i wpadłem w podziw. Parę dni wcześniej, tzn. przed zakupem krążka, Dub Trio słyszałem na koncercie Matisyahu. Kosmos. "Cool Out and Coexist" to płyta instrumentalna, zapis z jakiegoś koncertu. Także mogła być ekstaza św. Teresy, a mogła być najzwyklejsza kupa. Okazało się, że brzmi to naprawdę przednio. Jak mieszanka reggae, dubu i ostrego nakurwiania po garach i na wiosłach. Sprawdźcie to.

Za dyszkę w gorzowskim MediaMarkcie kupiłem album Większego Obciachu. Co to? Dr Yry z El Dupy, Jarek Ważny z Kultu i jeszcze dwóch kolesi grają ska. Nic wielkiego, ale całkiem spoko. Zwłaszcza za 10 złotych.

A na deser duet B.R.O. z płytą "Analog People In A Digital World". Za darmo w AsfaltShopie. Teraz już nie ma. W ogóle AsfaltShop się popsuł, bo już nie ma darmowej wysyłki od jakiejś tam kwoty. Już się nie opłaca. A co do krążka, to fajnie napisał o nim Łukasz Halicki na poliszmnie.

Aha, w przyszłym tygodniu raczej mało aktualizacji - kierunek Kostrzyn nad Odrą i Przystanek Woodstock. Tym bardziej, że jadę dzień lub 2 wcześniej.

Gustoprześwietlacz: PODSUMOWANIE

Było 37 gustoprześwietlaczy. 36, nie licząc mojego.

370 piosenek. Niektórzy artyści przewijali się wielokrotnie.

Dwukrotnie: IAM, Zkibwoy, KSU, Faith No More, Beastie Boys, AC/DC, L.U.C, Bonobo, Florence + The Machine, Burial, Daft Punk, Massive Attack, Gentleman, The Beatles, Shakira, Manaam, System of a Down, Paktofonika, DubFX, Hey, O.S.T.R., The Roots, Pink Floyd, Jill Scott, Björk, Gang Starr, Łona, Eric Clapton, Maluch, Bajzel, John Frusciante, Cypress Hill.

Trzykrotnie: Strachy na Lachy, Eldo, Pablopavo i Ludziki, Bob Marley, Nas, Gorillaz, Afro Kolektyw, Fisz, The Fugees, The Cranberries, Lao Che.

Pięciokrotnie: Kult, The Prodigy.

Sześciokrotnie: Red Hot Chilli Peppers.

Nie wszyscy chcieli podzielić się równo dziesięcioma utworami. Groszka pokazała 9, niżej podpisany 11 kawałków.

"10" najbardziej trafiająca w moje gusta: Górek i Horbi ex aequo
Najbardziej zaskakująca "10": Agniecha
Najbardziej undergroundowa "10": Davio
Najśmieszniejsze opisy: Deliszys
Najzabawniejsza "10" ogółem: Zawył wół

12 utworów pojawiło się więcej niż 1 raz. Jedenaście dwukrotnie, jeden trzykrotnie.

IAM - Demain c'est lion


Dziewięć kurwa minut kozackiego rapowania do dość prostego i monotematycznego bitu.

Zkibwoy & DJ Ader - Skandale (feat. Pan Wanxxx)


Klasyczny bit, klasyczne zwroty Jobiksa i Wankeja.

AC/DC - T.N.T.


Nic nie będę pisać - posłuchajcie.

Bajzel - Wsioryba


Nie jestem pewien, ale ten cały Bajzel wypłynął chyba na Męskim Graniu. "Wsioryba" szybko się wkręca.

Pablopavo & Ludziki - Do stu


Nie mam pojęcia, dlaczego akurat ten numer z "Telehonu" znalazł uznanie więcej niż jednej osoby. Ktoś ma jakiś pomysł?

The Prodigy - Omen


To jest dobre. I tyle na ten temat jestem w stanie powiedzieć.

Bob Marley - Iron Lion Zion


Mój ulubiony kawałek Boba. A w mojej "10" go nie było.

Nas - Nas is like


Klasyczny bit. Bardzo go lubię.

Afro Kolektyw - Karl Malone


Karl Malone, czyli BANANEK! Absolutne TOP3 Afro Kolektywu. Listoooonosz naaaasz!

The Fugees - Fu-Gee-La


Najlepszy numer od The Fugees. Najlepszy, do którego rękę przyłożyła Lauryn Hill. I ten bit!!! Mega rzecz.

The Prodigy - Girls


Aż 2 numery The Prodigy pojawiały się na czyichś listach dwukrotnie. Ciekawe, ile z tym wspólnego ma fakt, iż brytyjski zespół wystąpi w sierpniu na Przystanku Woodstock...

Gorillaz - Feel Good Inc.


3 - tyle razy ktoś umieszczał "Feel Good Inc." w swojej "10". Sam, jeśli chodzi o Gorillaz, wolę "Clinta Eastwooda", ale i ten numer kosi.

Nie wszyscy zdążyli dosłać swoje "10". A szkoda. Będzie druga edycja gustoprześwietlacza, tak mi się wydaję. Ale nie będzie ona przeznaczona dla moich znajomych. Zobaczycie dla kogo.

Gustoprześwietlacz: Zawył wół

Na imię ma Kaja i urodziła się tuż za wołem. He he he, taki żarcik. Jej gust? A sami sprawdźcie.

Bity tydzień zastanawiałam się, co umieścić w tej magicznej dziesiątce... Tego jest zaaaaa dużo!!! Rap, czy reggae, czy w ogóle może hity życia, czy coś jeszcze innego, dlatego stwierdziłam, że zrobię dziesiątkę z przymrużeniem oka i oto ona:

1) "Weselny Klimat"


Dziesiątkę otwiera hit przestworzy, doskonale komponujący się z teledyskiem autorstwa młodej pary, czyli Kasi i Arka + przyznam się całkiem szczerze, że nic mi tak nie pomaga na smuteczki jak "zarżnięta świnia" i anielski głos Ady Krawczyk.TAAAAAAŃCZCIE!!!

2) Mandaryna - Ev'ry Night


Nr 2 zarezerwowałam dla księżniczki polskiej estrady (zaraz po Wiolce Villas), która hitem "JEEEEEWRYNAJT" podbiła serca wszystkich Polaków. Zwróćcie uwagę na chórki jak wiewiórki i układ niczym z "Bailando" - HULAJ DUSZA PIEKŁA NIE MA! No i te mandarynki w basenie.. Toż to stanowczo odbiega od rodzimych teledysków - istne szaleństwo!! Ale pamiętajcie.. "Keine Grejzen", aż nogi same rwą się do tańca!!!

3) Mezo - Aniele


Nadszedł czas na rapera wszech czasów, którego osobowość wyrażona jest przez ubiór widoczny na zdjęciu (zimowa czapka + elegancka koszula = ciepły i elokwentny chłopak), czyli Meza. "Aniele tak wiele dla ciebie bym zrobił, nanana, mój zapach, twój zapach unosi się w powietrzu"- fakt faktem brzmi to dwuznacznie i, że tak powiem, śmierdząco, ale powiedzcie mi, jak to się dzieje, że WSZYSCY ZNAJĄ TEN REFREN?!? Aż mi się łezka w oku kręci i serce się kraje, kiedy przypominam sobie śpiewanie "Ile dałbym by zapomnieć cię..." na wycieczkach szkolnych i tańczenia do "I tylko żeby nie było..." na dyskotekach w podstawówce. To były czasy!!

4) "Lubelski Full"


Teraz pora na coś skocznego i wesołego czyli... GULLL GUUULLLLL LUBELLLSKI FUUUULLLL!!! Fryzura gostka, ruch sceniczny, melodyjka przypominająca kasety puszczane przez Indian - podróbki nad morzem i na Hawelańskiej, miny babki wyrażające np. fakt, że zdechł kondor - to wszystko składa się na pieśń nad pieśniami powstałą przy ognisku (tak stwierdziła owa tajemnicza piosenkarka podczas rozmowy z Ewą Drzyzgą). Jak już to włączycie i zaczniecie hulanki, tańce i swawole, to proszę zastanówcie się nad tym, CO JEST W TLE i czy Lubelski Full nie powinien zostać hymnem świata.

5) Chaka Demus – Murder she wrote


Dobra, porwały mnie hity życia, ale teraz wracam do wytrawnej i gustownej muzyki, której pewnie Maciek ode mnie oczekuje (heh). Chaka Demus – Murder she wrote, nie wiem czy to znacie, nie mam pojęcia czy widzieliście ten momentami komiczny teledysk, w którym babki skaczą na kucaka, ale muszę przyznać, że BEZ WZGLĘDU NA TO, CO MACIEK POWIE, kocham ten riddim ("W Babilonie"- Ras Luty to chyba wyjątek) i tę piosenkę. Wpadła mi w ucho parę lat temu i dalej gdzieś tam siedzi, więc niech będzie w tej magicznej 10 (powinna być 100 żeby wszystko się zmieściło!!).

6) Gentleman - Good Old Days feat. Sugar Minott


Gentleman - Good old days, czyli piosenka, która jest taaaaak wesoła, że mogłabym to wyrazić tylko po hebrajsku, ale niestety nie znam tego języka, więc tego nie zrobie.

7) Nas - Nas Is Like


Co ja tu będę gadać... Nasisnasisnasis likeeee!

8) Zkibwoy & DJ Ader - Skandale (feat. Pan Wanxxx)


Może i ma "kozacki akcent", ale ja po prostu lubię Zkibwoya i tyle.

9) DAAB - W moim ogrodzie


STARE, ALE JARE i na dodatek jestem od tego uzależniona.

10) Destiny's Child - Say My Name


No i na koniec piosenka, o której chyba najlepiej świadczy fakt, że od ponad roku jest moim budzikiem, a mimo to nadal ją lubię i wstaję całkiem uśmiechnięta. Gdybym mogła, to dałabym tu jeszcze Aaliyah, Erykah Badu, Miss Snowflake, Mesa (obowiązkowo "Witaj Śmierci"), Łozo aka Pitahaya i dużo dużo innych, ale NIE MOGĘ (przez Maćka) i dlatego polecam wam wszystko w pigułce czyli.. Say my name say my name naananannana... + mogę się założyć, że będzie to dziś prześladować jakieś 20 % czytających, czyli mnie i Maćka ahahahah

"Weselny Klimat" - mega nuta. Mandaryna - Klasyk. Tak, przez wielkie "K". Mezo - przypomina się dzieciństwo, c'nie Deliszysz? "Lubelski Full" - hymn galaktyki, jak nic. Chaka Demus - bardzo fajne, naprawdę. Gentleman - może być. Z tego riddima kiedyś chyba korzystał Junior Stress, prawda? Albo jakiś inny polski rastafari? Nas - lubię ten numer, zwłaszcza bit. "Skandale" - oooooooooooooooooooo, jak ja dawno tego nie słuchałem. Mega kawałek. Wankej przekot, świetna zwrotka. Ale Jobixa nie zjadł. DAAB - pamiętam jak na Reggae nad Wartą ludzie robili do tego pogo, a moi koledzy latali na rękach. Całkiem przyjemna piosenka. A pamiętam, że na RnW strasznie - moim zdaniem - przynudzali. Jest ciekawiej. Destiny's Child - masz rację. Już prześladuje.

Gustoprześwietlacz: Horyd

Co ma ten koleś w głowie? Nie wiem. Podejrzewam, że nigdy się nie dowiem. Jego gust niczego nie wyjaśnia:

No cześć, Mikołaj jestem. Co tu dużo mówić - lubię dobrą muzykę z wykopem. Elektronicznym, gitarowym, tekstowym - bez znaczenia. Dlatego moja muzyka jest różnorodna i, jak sądzę, ciekawa. Doceniam też klimatyczny teledysk i dobrze dobrany tekst. We're in pipe, five by five.

1. Bomfunk MC's - B-Boys & Fly Girls


Uderzenie oldschoolowych klimatów lat 90. Kiedyś ta piosenka leciała z niejednego przystawionego do otwartego okna glosnika.

2. The Prodigy - Girls


Match it how it would be! Najlepszy moim zdaniem kawałek Prodigy - zespołu słuchanego od czasów przegrywania kaset. Polecam w HD.

3. Shpongle - Walking Backwards Through the Cosmic Mirror


Z serii muzyka pokazuje światy. Głęboko uspokajające i pozytywne. Shpongle.

4. Aphex Twin - Come to Daddy


Tutaj niestety HD jest już obowiązkiem, teledysk jest wykonany przez człowieka zajmującego się zawodowo efektami specjalnymi. Muzycznie jest to nieźle pokręcona kompozycja wirtuoza elektroniki - Aphex Twina. Na pewno nie dla osób o słabych nerwach - ostrzegam.

5. System of a Down - Aerials


Na tym zespole wychowałem swoje dzisiejsze poglądy na świat. Wieloznaczeniowość, poetyckość i ostre, rytmiczne granie. No i najlepszy singer evah. SOAD. A to jest jego najbardziej epicka piosenka.

6. Nas - Nas Is Like


Rap? Jeśli już to ten starszy. No wiecie, wtedy kiedy Snoop miał taki śmieszny fryz.

7. The Glitch Mob - Beyond Monday


Znacie dubstep, ale czy znacie glitch-hop? Z ostatnich odkryć.

8. Tool - Anema


Anema. Teksty Toola powinni przekładać na opracowania książkowe. Poruszające rzeczy...

9. Disturbed - Ten Thousand Fist


Równe granie i fajne teksty. Piosenki trochę podnoszą na duchu.

10. Kris Kross - Jump


To mi pokazał face aplikacją "TOP 1 SONG ON YOUR BIRTHDAY". Auto-like. I z powodu urodzin i z powodu dźwięku. 05.05.92

Bomfunk MC's - okropieństwo. The Prodigy - gwiazda tegorocznego Woodstocku - nie jaram się, ale może być. Shpongle - ciekawe, choć mnie wcale nie uspokaja... Aphex Twina - chore i zajebiste. W połączeniu z klipem kopara opada. SOAD - lubię, nawet bardzo. "Toxicity" było genialne, to słyszę pierwszy raz i jest mega. Nas - co tu dużo pisać, klasyk! The Glitch Mob - nie kumam, strasznie dziwne, jak większość tej listy zresztą. Tool - spoko. Tekstu nie rozumiem, więc pewnie dlatego tylko spoko. Disturbed - równe granie, jak najbardziej. Fajne! Kris Kross - hahahaha, klasyk!

Gustoprześwietlacz: Niedźwiedź

Miś zazdrościł kociakowi muzycznego gustu i zaprezentował swój. Kto by pomyślał, że niedźwiedzie słuchają tyle rapu? Aha, zwierzyniec nie powiedział ostatniego słowa. Jeszcze jakiś mieszkaniec lasu (a właściwie bagien / zbiorników wodnych) tutaj najprawdopodobniej zagości.

Wybranie 10 piosenek okazało się naprawdę zajebiście trudne, wiec ograniczyłem się do jednego, najczęściej słuchanego gatunku - rapu. Proszę o nie słuchanie tych piosenek na jakiś pierdzących głośniczkach albo, co gorsza, na samym laptopie. I nawet przy ograniczeniu do jednego gatunku ciężko było wybrać 10. Dobrze, że można tylko jedną piosenke jednego wykonawcy, to ułatwiło zadanie. Ale i tak wiele świetnych rzeczy musiałem pominąć

10. Fat Pat- Tops Drop


Piosenka znaleziona zupełnie przypadkiem, DOBRY G FUNK! Niestety gruby Patryk zginął niedługo po wydaniu tej piosenki.

9. Redman- So Ruff


(Początek trochę inny niż na albumie)
Klasyczna płyta, dobrze bujające bity i świetne rapy Reda. Płytę zdobyłem zamieniając się z kolegą na “Jazzurekcję” O.S.T.R.-a. Po prostu skorzystałem z głupoty. Kolega żałuje do dziś.

8. Hemp Gru- Dr Joint


Mimo że zwrotka Żarego odstaje od reszty, świetny kawałek, a Dr Joint to zdecydowanie NAJLEPSZY LEKARZ NA ŚWIECIE. A dla wszystkich cieciów malinowych, co bluzgają na Hemp Gru albo uważają za zespół debili, bo nagrali "Nienawiść" - chuj wam w dupę. Co to w ogole za debilna moda na hejtowanie ulicznego polskiego rapu? Czasem przez ludzi, którzy potrafią docenić Big L-a, Notoriusa, ale już słuchanie HG to dla nich wstyd. Nie lubią HG też często ludzie, którzy wygłaszają ambitne sądy w stylu "z rapu to tylko O.S.T.R. i Eldo", bo lubią skrzeczenia O.S.T.R.-a na nowych płytach, w przerwach między słuchaniem syfów w stylu "Piła Tango". A jak kogoś ten kawałek nie przekonuje, to niech poszuka "Któregoś dnia".

7. Gangstarr - Right Where You Stand


Mistrzowska forma Premiera, elegancko Guru. Nic więcej nie mogę powiedzieć poza to, że ta piosenka jest zajebista.

6. Ten Typ Mes- 25


Można nie lubić "image" Mesa, sądzić, że robi z siebie cholera wie kogo (ja tak nie uważam) i jeszcze kilka zarzutów, ale jest moim zdaniem nr 1 wśród polskich raperów. W wersji z płyty jest jeszcze 3 zwrotka, która do singla by nie przeszła.

5. Nas - New York State of Mind


Coś Nasa i coś z "Illmatica" musiało polecieć - wygrało z "Represent". Cała płyta zdecydowanie warta przesłuchania, jedna z najlepszych jakie wyszły w rapie, kwintesencja nowojorskich brzmień itd. Można się nad tą płytą tylko zachwycać albo się nie znać na rapie.

4. Dead Prez- Mind sex


Dead Prez to zespół murzynów, co by świat zbawiali, a szczególnie czarną społeczność. Z niektórymi tekstami można się u nich mocno nie zgadzać, niektóre ciekawe, bądź co bądź bdb zespół, z ciekawym brzmieniem. A tutaj piosenka w klimacie romantycznym, chociaż zdecydowanie niesztampowym. Rozwijajcie swoje umysły dziewczyny, żeby można było z wami mind sex uprawiać. To o tej piosence wspominał Małpa.

3. Devin the Dude- What I Be On


Świetny kawałek, a Devin to chyba najsympatyczniejszy i najbardziej zdystansowany do siebie z murzyńskich raperów, których zachowanie często wskazuje na to, że mają jakieś kompleksy albo są przewrażliwieni na swoim punkcie.

2. The Beatnuts - Se Acabo


The Beatnuts to chyba najbardziej niedoceniony zespół w rapie w ogóle, co świadczy tylko o tym że większość ludzi ma chujowy gust. Nikt chyba nie ma takiej ręki do sampli jak Psycho Les i Ju-Ju. No i tutaj też ciężko było wybrać, Beatnutsów polecam każdemu.

1. Dilated Peoples – Worst Comes To Worst


W tej piosence wszystko jest zajebiste, po prostu.

Fajnie, hip-hopowo. Gruby Patryk musi być spoko ziomkiem. Rredman może i też, ale jakoś się nie jaram. Tak samo jak Hemp Gru, a przynajmniej tym numerem. Gangstarr niszczy, tego wcześniej nie słyszałem, bo mało wyedukowany jestem, ale nie zmieniło to tego, że regularnie oddaję hołd "Moment of Truth". Mes - wiadomo, mega raper, choć sam wolę 2 pozostałe single z "Zamachu..." lub ew. "Plac Zbawiciela cz. 1". Nas całkiem spoko, Dead Prez super, a Devin taki sobie. Co do Beatnutsów to fakt, zajebisty sampel, od razu mi się spodobało. Dilated Peaoples jak najbardziej na plus!

Podsumowanie 2010, cz. V - kolaż

Nas i Damian Marley pokazali jak łączyć muzyczne światy. Nagrali album dla wszystkich - "ziomali", "rastuchów", ale też tych, którym wystarczy że "radio ładnie gra". (Marcin Flint) Jest to udany eksperyment, który może dać początek nowej potędze. Był już mix z popem, rockiem i metalem, bluesem i jazzem, czas teraz na prawdziwy come back do korzeni rapu, które dogorywają ponoć na biednej Jamajce, a nie w grobie z Magikiem. Mówię o prawdziwym zjednoczeniu, nie o "jak to polisman przeszukuje mnie" w wersji murzynieckiej. (Sieah)

Czytaj dalej >>

Nas & Damian Marley - Distant Relatives (2010)


Nas & Damian Marley
Distant Relatives
Universal, 2010

4.0

Nie powiem, czekałem na "Distant Relatives". Czekałem długo, bo Nas z Damianem Marleyem wciąż przekładali premierę swojego albumu. W końcu, doczekałem się. Ba, nawet się nie rozczarowałem, a wręcz przeciwnie! Wspólny projekt obu panów stał się dokładnie tym, czego się spodziewałem. Miała być prawdziwa bomba i jest prawdziwa bomba.

Zresztą, jakże bym mógł przewidywać inaczej? Przecież doskonale pamiętam znakomite "Road to Zion" z "Welcome to Jamrock". Tam pomiędzy Nasirem a Junior Gongiem wręcz iskrzyło. Tu jest to samo. Nieee, wróć... Tu jest jeszcze lepiej! Prawdziwa chemia między nowojorskim MC a synem legendy reggae - rap Nasa do wokalu Damiana pasuje idealnie. Gdybym musiał wybierać, powiedziałbym, iż to drugi z wymienionych jest tu postacią dominująca. Pozwólcie, że powtórzę: tylko wtedy, jeśli byłby to mus. W innym wypadku, postawiłbym pomiędzy nimi po prostu znak równości. Nie muszę chyba zaznaczać, że korzystnie na odbiór materiału wpływa też to, iż obaj czasem uzupełniani są przez śpiew Joss Stone, głos Stephana Marleya bądź nawijkę Lil' Wayne'a?

Muzycznie też jest moc. Więcej reggae, mniej hip-hopu, sporo patentów, nawiązujących do kraju przodków Nasira i Damiana - Afryki. Choćby jakieś takie bębny, używane potencjalnie przez dzikie plemiona w sercu sawanny / dżungli / pustyni (wyobraźnia teraz mnie ponosi, ale kumacie klimaty). Ogólnie rzecz ujmując, "Distant Relatives" jest bardzo melodyjne i przebojowe. Potencjał hitowy drzemie właściwie w każdym z utworów - nic tylko szturmować Billboard i inne takie wynalazki.

Poprzedni wpis, o rockowej odmianie Fisza i Emade, rozpocząłem od płomiennej nadziei, że był ich to jednorazowy wyskok. W przypadku tego projektu myślę całkowicie odwrotnie. Chciałbym, żeby Nas z Damianem Marleyem jeszcze kiedyś się spotkali i pomuzykowali trochę - nie tylko w ramach okazjonalnych występów scenicznych, niosących pomóc Czarnemu Lądowi, ale również na potrzeby kolejnych poczynań studyjnych. Byle od ogłoszenia prac nad nową płytą do jej premiery znów nie minęło tyle czasu. Drugi raz tak długiego oczekiwania nie zdzierżę!